شیطونی های یک دختر دبیرستانی

هفته ای که گذشت، در یک آپ

sheitooniha — Fri, 02 Oct 2009 10:05:18 GMT

سلام، سلام، خوب هستین؟ چه خبرا؟ من که خبرای خوبی دارم.

5شنبه 2 مهر، الناز، خواهر نیلوفر اومد یک کاری کرد که من و نیلو افتادیم توی یک کلاس. قرار شد شنبه، من با زری ق که اول توی کلاس 101 بود، ولی میخواست بره پیش دوستاش، جام رو عوض کنم. ( زری اون روز غایب بود) آخه تقریبا هم معدل بودیم. اون ۸۹/۱۸ بود منم ۹۰/۱۸. اون رو هم هانیه بهم معرفی کرد، که الهی خدا خیرش بده. خود هانیه هم رفت 102. جاش رو با بشری ص عوض کرد.

شنبه همون اول صبح رفتیم و 4 تایی جامون رو عوض کردین. الآن من و نیلوفر و افسانه و پروین 101 هستیم. زهرا و منا 102 .

1 شنبه، دبیر فیریکمون خانم ا اومد. گفت: من توی تمام مدارس، برای فیزیک 3، اول درس 2 رو میدم، بعد درس 1 رو. یک سؤال بهمون داد که فیثاغورث بود.

خانم ا: بچه ها این ضلع رو چه جوری بدست میاریم؟

پروین: از رابطه فیثاغورث.

خانم ا: خب چند میشه؟

هیچ کس جواب نداد، آخه همه داشتن مسئله حل میکردن، اصلا توی کلاس نبودن.

خانم ا: خجالت بکشین، این مال سوم دبستانه!

من: نه خیر مال سوم راهنمائیه!!!

یک دفعه کل کلاس رفت روی هوا.

خانم ا: زمان شما سوم راهنمائیه. زمان ما همون سوم دبستان بود!!!

شب هم قبل از اینکه برم کلاس زبان، رفتم خونه نیلو برنامه رو ازش گرفتم.

من: نیلو، این چه برنامه باحالیه! همون بهتر که من اومدم کلاس تو. برنامه ما رو نگا!!!

برنامه 102 رو واسش خوندم.

نیلو: این چه برنامه مسخره ایه؟؟؟!!! همون بهتر که من نیومدم.

برنامه 101 رو ازش گرفتم.

شنبه: زبان حسابان کامپیوتر

یکشنبه: شیمی فیزیک ورزش

دوشنبه: دینی حسابان عربی

سه شنبه: فیزیک هندسه فیزیک / هندسه (یک هفته فیزیک، یک هفته هندسه)

چهار شنبه: شیمی تاریخ دینی / کامپیوتر (یک هفته دینی، یک هفته کامپیوتر)

پنج شنبه: زبان فارسی جبر ادبیات

بعدش هم رفتم کلاس زبان. بحث شد در مورد زبان ها. اینکه هر زبانی که داریم بهش افتخار کنیم. استادمون، خانم ر گفت: I Love Persian. (حق هم داره خب، واقعا زبان قشنگیه.)

همه مون موافق بودیم که زبان فارسی بهترین زبانه، به جز فرزانه. اون واسه دوست داشتن، یا دوست نداشتنش، هیچ دلیلی نداره.

من اونجا بیشتر از قبل فهمیدم، که چقدر زبان فارسی اهمیت داره، و چطور باید زبان و سنت هامون رو حفظ کنیم.

یکشنبه و دوشنبه، بچه ها تا میتونستن هم معدل گیر آوردن، تا با هم عوض کنن. ملیکا (یکی از بچه های 202 پارسال) به شوخی گفت: این کارا چیه؟ یکدفعه بیاین 101 رو بکنین 201 هم خیال خودتون رو راحت کنین، هم ما رو! (خدایی دم الناز گرم! که جرفه ش رو اون زد. اگه اون نبود، هیچ کس، کلاس ها رو عوض نمیکرد)

دوشنبه: زنگ آخر، دبیر عربی اومد. همین طور عربی حرف زد، که من دبیر عربی تون هستم. و چطورین و.... عقب کلاسی ها که فقط داشتن میخندیدن. مهسا هم میخواست، دفترش رو دربیاره، دستش توی کیفش، قیافه ش رو به معلم، دهن باز!!! خانم ی با ما مثل دانشگاهی ها رفتار میکرد، نه مثل دبیرستانی ها.

هر چی هم به خانم ن (مدیر) میگیم: خانم ا خیلی بهترن. حتی درس سخت رو هم آسون توضیح میدن.

اونم میگه: خانم ا لیسانس دارن، خانم ی فوق لیسانس. من بهشون میگم باهاتون بیشتر راه بیان.

بی معرفت ها خانم ا رو واسه همه سوم ها گذاشتن جز ما بدبخت ها.

3شنبه، زنگ هندسه خانم س اومد. گفت: سال 30 ام کارمه. روی حساب غرور و تکبر نذارین ولی توی این 30 سال هیچ کس رو ندیدم که بهتر از خودم هندسه و جبر درس بده. من خیلی ناراضی ام که من رو آوردن اینجا. من اول توی یک مدرسه غیر انتفایی بودم، ولی خانم ن، مدیرتون، رفتن اداره، من رو از اون مدرسه برداشتن. به خاطر شماها یا مدرسه نبود، که نمیخواستم بیام. به خاطر این بود که اونجا جبر رو باید توی 4 ساعت درس بدم، اینجا توی 2 ساعت.

بعد معدلهامون رو نگاه کرد و گفت: نــــه، مثل اینکه شماها بهترین، چون اونها غیر انتفائی هستن، معدل هاشون یک خرده ناخالصی داره. ولی مال شما خالص خالصه. راستی در مورد کتاب کمکی. برای هندسه، هیچی نگیرین، فقط کتاب رو بخونین، چون امتحان نهایی سؤالهاش 100% از کتابه. ولی واسه جبرتون هر چی میخواین کتاب بخرین، چون جبر حداکثر 20% توی کتابه، بقیه ش همه خارج کتابه. من خودم گاج مشکی رو توصیه میکنم. چون کانون فرهنگی خـــــیـــــلـــــی چرت و پرته. مبتکران هم خــــیــــــلـــــی سخته. از الآن هم اصلا به فکر تست زدن نباشین. امسال فقط واسه امتحان نهایی بخونین، سال سومتون که تموم شد، از تابستون شروع کنین، به تست زدن.

بعد زهرا ق پرسید: خانم برای هندسه چه کتابی بگیریم؟؟؟

خانم س: ای خداااا، ما کلی گفتیم لیلی و مجنون عاشق همدیگه شدن، وقتی نتونستن ازدواج کنن، لیلی خودش رو کشت. حالا تازه میپرسی لیلی زن بود یا مرد؟

کل کلاسمون از خنده رفت روی هوا.

4شنبه هم زنگ تاریخ، کلی از دست این معلمه خندیدیم. گفت: بچه ها میدونین زن از چه واژه ای میاد؟ از زنده، زندگی، مایه حیات. به خاطر همین هر چی آب و دریا و اقیانوسه، واسش الهه زن میذارن. ولی مرد، یعنی مرگ، مردنی!!! (من نگفتم هااااا.... اون گفته!) بعدش هم کلی از دستش خندیدیم.

بعد هم از ساسانیان و اشکانیان و هخامنشیان صحبت کرد، که باز هم خندیدیم. آخه میگفت هخامنشی ها مثلا اگه کلاهشون انقدر O بود.

ساسانیان اومدن بگن ما برتریم، کلاهشون رو کردن انقدر O

من و تمام بچه هایی که از تاریخ چندان خوشمون نمیومد، با وجود این دبیره، علاقه مند شدیم.

5 شنبه سر زنگ زبان فارسی هم کرکر خنده بود. داشت توضیح میداد چه جملاتی از نظر معنایی و کاربردی اشکال دارند.

نمونه جملات...

گوسفندان، در آسمان آبی پرواز میکنند.

کیفم با دلخوری مدادم را تراشید.

حالت خوب است؟ زنگ خورد.

این هم خنده دار جملات رو میگفت، ما سکته کردیم از خنده.

زنگ جبر هم خانم س گفت: سه شنبه و 5 شنبه جای جبر و هندسه رو عوض کنین. یعنی

سه شنبه: فیزیک جبر فیزیک / هندسه

پنج شنبه: زبان فارسی هندسه ادبیات

پنج شنبه یک کار احمقانه کردم. از مدرسه که اومده بودم، خیس عرق بودم. 2 لیوان آب یخ خوردم، حالا مثل ســـگ سرما خوردم. من کی آدم میشم آیا؟؟؟!!! حاضرم ایدز بگیرم ولی سرما نخورم!!!

پ.ن 1: این سریال Lost چقدر قشنگه. به عمرم سریال به این قشنگی ندیده بودم. ولی چقدر طووووولانیه!!! البته پنیر پیتزای خوبی توش ریختن. آدم بدش نمیاد!

پ.ن 2: فیلم Saving Private Ryan (نجات سرباز رایان) رو حــــتــــمـــا ببینید. با بازی Matt Damon و نویسندگی و کارگردانی Steven Spillburgh . برنده جایزه بهترین بازسازی صحنه های زمان جنگ جهانی دوم، برگرفته شده از خاطرات خود کارگردان، و مستندات روایت فتح از شهید آوینی!!!!!!

پ.ن 3: قدر چیزایی که داریم رو نمیدونیم.

پ.ن 4: برام دعا کنین، خوب شم.

به امید سلامتی دوباره... یا علی

چهارشنبه 1 مهر 1388

sheitooniha — Wed, 23 Sep 2009 12:20:18 GMT

سلام. خوبین؟ اول ازهمه سال تحصیلی رو بهتون تبریک میگم. امیدوارم که سال تحصیلی خوبی رو شروع کرده باشین، و تا آخر سال هم بهتون خوش بگذره، و البته این بلایی که امروز سر ما اومد، سر گرگ بیابون هم نیاد.

حالا برم سر وقایع امروز...

ساعت 4:30 با صدای گوشیم بیدار شدم. حالا کی خوابیده بودم؟ ساعت 3!!!! بلند شدم، گوشیم رو خاموش کردم، دوباره گرفتم خوابیدم.

ساعت 6:30 با صدای جیغ مامانم بلند شدم!!! حاضر شدم و رفتم. توی مدرسه اول سلام، احوالپرسی، روبوسی و...

بعد هم ما رفتیم تا ببینیم، توی چه کلاس هایی افتادیم، که ای کاش نمیخوندیم!!! وقتی خوندیم، سکته کریم!!! من و زهرا و منا و چند نفر دیگه توی کلاس 102 (بی کلاسا نذاشتن 302، گذاشتن 102)، نیلوفر و افسانه و پروین هم 101.

نیلوفر: زهرا، من و تو که هر 2 معدلهامون شده ۲۶/۱6. هم معدلیم. بیا جاهامون رو عوض کنیم، که من و فاطمه و منا با هم باشیم، تو و پروین و افسانه هم با هم.

زهرا: باشه قبول.

من: اینجوری که خوب نیست، بازم که از هم جدا میشیم. تازه افسانه و منا چی؟ چی کار کنیم که اون 2 تا پهلوی هم بشینن.

منا: افسانه هم جمعه رفته شمال، معلوم نیست کی میاد.

خلاصه، رفتیم سر صف...

نجمه: فاطمه خیلی خنده دار به زهرا خبر دادی، هااااا....

من: چی رو؟

نجمه: فوت خانم ت!

زهرا: اگر اون اس ام اسی رو که بهم داد رو بهتون نشون بدم. ماشاالله. 5 تا اس ام اس داد.

من: 5تااااااااا؟؟؟!!! من یه اس دادم.

زهرا: آره یکی بود ولی اندازه 5 تا اس ام اس بود.

یک مدتی هم سر صف بودیم، ناظم ها و مدیرها اومدن، حرف زدن و خودشون رو معرفی کردن، و گفتن که انشاالله آذر میریم مدرسه خودمون. که باعث شد ذوق کنیم و در نهایت جیـــــغ!!!! چه عجب یک خبر خوب بهمون رسید.

بعد رفتیم توی کلاس. کلاس ما، کلاس 203 تجربی پارسالی هاس. کلاس 101 هم کلاس 204 پارسالی هاست.

زنگ عربی: خانم ا اومد. بهمون چند تا راهکار ساده یاد داد و گفت که چطوری اسم رو تشخیص بدیم. چطوری مضاف و مضاف الیه رو، و پای تخته نوشت.

بعد آخرش گفت: چرا چیزایی که پای تخته گفتم رو دارین مینویسین؟ من که معلوم نیست معلم شما باشم یا نه. من معلم انسانی هام!!!

همین روز اولی پاستیل شدیم.

زنگ تفریح اول: من و نیلوفر و زهرا و پروین با هم رفتیم پیش خانم س. گفتیم: خانم میشه جای این 2 تا رو عوض کنید؟

خانم س: نه، اصلا! ما اینها رو تایپ کردیم. (حالا شما عوض کنین٬ من خودم واستون هر چی بخواین تایپ میکنم) اصلا جابجایی امکان نداره. شما رو که جابجا کنیم، بقیه هم میخوان جا به جا شن.

بعد هم اعصاب ها داغون. نیلوفر و پروین هم رفتن خرت و پرت خریدن. بعد هم رفتیم سر کلاس!

زنگ شیمی: همون اول زنگ، یکی از بچه های پیش دانشگاهی اومد و برنامه هفتگی رو برامون نوشت.

اینم برنامه...

شنبه: حسابان، کامپیوتر، حسابان (اینو که نوشت همه دادشون دراومد)

1شنبه: تاریخ، شیمی، فیزیک

2شنبه:ادبیات، ورزش، دینی

3شنبه:هندسه، فیزیک، هندسه/فیزیک (یک هفته هندسه، یک هفته فیزیک)

4شنبه: عربی، شیمی، دینی/کامپیوتر (یک هفته دینی، یک هفته کامپیوتر)

5شنبه: جبر، زبان فارسی، زبان

بعد هم خانم م، چند تا سؤال داد که در مورد فرمول نویسی بود، به عبارتی یک جور مرور کردیم. انقدر حرف زد، که من و منا آخراش داشت خوابمون میبرد.

زنگ تفریح دوم: باز هم رفتیم در مورد جابجایی و این چیزا حرف بزنیم، که ظاهرا فایده ای نداشت. اومدم بالا، دیدم گلناز با عصاش و پای گچ گرفته ش واستاده.

فلاش بک

چند روز پیش به گلناز زنگ زدم...

من: تو به همه اس میدی که هفتم خانم ت، بعد خودت نمیای؟

گلناز: آخه من پام شکست. از یک پله 10 سانتی توی راهنمایی افتادم، پام شکست.

پریسا هم اومد، پیشمون گفت که پاش خورده بود به پایه صندلی، بعد انگشت شصتش ورم کرد، این هوا. (الآن همه متوجه شدن چند هوا)

منم عصای گلناز رو گرفته بودم و داشتم به حرفای پریسا گوش میدادم. یکدفعه گلناز شاکی شد و گفت: من پام شکسته اونوقت تو عصا دستت میگیری؟!

بعد هم رفتیم توی کلاس و شروع کردیم به حرف زدن. بچه های 202 پارسال با هم 201 هم با هم.

فائزه: بچه ها این حاج آقا رو دیدین توی برنامه گلبرگ. چقدر رک حرف میزد.

چند تا اصطلاح گفت این فائزه که همه فهمیدن جز من یکی. بعد من از هرکدومشون که میپرسیدم معنیش چیه؟ میگفت: دیگه خودت باید بفهمی. بعد هم میخندید و من رو مسخره میکرد.

گفتم فائزه تو رو خدا بگو یعنی چی؟ نگی من خوابم نمیبره، شب!!!

فائزه هم دوباره داستان رو تعریف کرد، تا میرسید به اون قسمت خفناش، من ترجمه سلیس میکردم.

مهسا: خانم، کار رو به جاهای نازک نکش!!!

رعنا: جاهای نازک؟؟؟

مهسا: خب آره دیگه پس چیه؟

من: جاهای باریک!

مهسا: آها... راست میگی!!!

بعد همه زدیم زیر خنده.

بعد خانم س اومد، گفت: بچه ها، شما و 101 ها باید ماه به ماه عوض بشین. چون اونا کلاسشون نور نداره و این انصاف نیست که این کلاس همیشه مال شما باشه.

بعد هم غیبت کردیم از دبیرها و ناظم های شیفت ظهر که اومده بودن مراسم هفت خانم ت. (حالا خوبه، تازه ماه رمضون تموم شده)

نجمه: خواهر خانم ت چه شکلی بود؟

من: اصلا شبیه خودش نبود. خــــــیلی خوشگل بود. دخترش (خواهر زاده خانم ت)هم عــــین مادرش (خواهر خانم ت).

یک خرده دیگه هم از دبیرها و سال پیش حرف زدیم. و اینکه چقدر پارسال بهمون خوش گذشت.

دیدیم صدا از حیاط میاد. از پنجره نگاه کردیم، دیدیم اول دوم هان. همه مانتو شلوارشون سورمه ای بود، ولی رنگ مقنعه شون فرق داشت. اولا مقنعه شون آبی کمرنگ بود، دوم ها سورمه ای.

زهرا: خدا رو شکر فرم ما این رنگی نیست. این چه رنگیه واسه مقنعه؟ باز خوبه مانتوشلوار ما زغال سنگیه (خاکستری پررنگ)، مقنعه مون هم یا سورمه ای یا مشکی. آخه این چه فرمیه اولا دارن؟

خلاصه... زنگ که خورد، من و نیلوفر دم در واستاده بودیم، چند تا از بچه های اول رو دیدم، ازشون پرسیدم بالأخره قبول شدین؟ چه رشته ای رفتین؟

بیتا: آره، رفتم تجربی.

من:تو چی اسماء؟

اسما: آره. رفتم تجربی.

من: از شکوه چه خبر؟

اسما: رفت کاردانش هنرستان کیمیا.

من: آتنا و کتی، شماها چی کار کردین؟

آتنا و کتی: هر 2 رفتیم انسانی.

من: امیدوارم امسال پخته تر از پارسال شین.

آتنا: ما که پخته، جزغاله، آبپز. همه چی شدیم.

بعد اونا رفتن، و 30 ثانیه بعدش من دویدم...

نیلوفر: کجا داری میری؟

من: افسانه، افسانه اونجاست.

هر 2 رفتیم ولی پاستیل شدیم.

من: نیلو به خدا دیدمش.

نیلوفر: اشکال نداره. توهم بوده.

انقدر بهمون فشار اومده بود که توهمی شدیم، رفت!

به امید آینده ای روشن تر، یــــاحــــق

خاطرات شهریور (طوووووولانیه هااااا)

sheitooniha — Sun, 13 Sep 2009 15:46:18 GMT

سلام... سلام... سلام. خوبین؟ چه خبرا؟ سلامتی؟؟؟؟!!! خب خدا رو شکر. اول از همه نماز روزه هاتون قبول، و بعد هم تسلیت میگم به مناسبت شهادت حضرت علی. امیدوارم توی شبهای قدر به هر چی که میخواستین رسیده باشین.

حالا بریم سراغ وقایع. از کجا شروع کنم؟؟؟ آها...

یک روز گلناز به من اس داد گفت فردا خانم ن (دبیر فیزیک سال دوم کلاس اون و کلاس تقویتی من) میخواد بیاد مدرسه، تو هم میای؟ گفتم باشه. بعد منم بهش اس دادم که خانم ک (دبیر ریاضی ما) امتحانش کیه؟ اونم اس داد که امتحان اون، همون روز بود و گذشته.

منم رفتم طبقه بالای خونه مون، به خانم ک زنگ زدم. اونم گوشی رو برداشت و...

خانم ک با عصبانیت: الــــو...

من: سلام خانم ک

ــ: سلام، شما؟؟؟

ــ: نشناختین؟؟؟؟

ــ: نـــه

ــ: فاطمه ام دیگه.

ــ (اینجا لحنش عوض شد و با خوشحالی گفت): بــــه، سلام، خانم ط

ــ: سلام، چطورین؟ خوبین؟ چه خبرا؟؟؟

ــ: هیچی همه جا امن و امان، سلامتی.

ــ: چرا امروز که امتحان بود به من خبر ندادین که بیام؟؟؟

ــ: باور کن خودم هم خبر نداشتم. خانم ت به من زنگ زد گفت امروز بیا. امتحان ریاضی تجدیدی هاست.

ــ: باشه، از اداره چه خبر؟ بالأخره قرار شد بیاین شیفت صبح؟

ــ: نـــه! اداره من رو از سعدی برداشت. همون سعدی 2 رو هم ازم گرفت. به جاش آزادگان 1 و 2 رو بهم داد. (‌آخه من چرا انقدر بد شانسم آیا؟؟؟)

ــ: اما این خیلی بی معرفتیه!!!

ــ: از گروه خودمون، دبیرهای ریاضی، من و خانم خ (دبیر آمارمون) و خانم ع (دبیر هندسه مون) رو از سعدی برداشتن. فقط خانم آ ( دبیر هندسه 202 و 203 و 204) و خانم ص (دبیر ریاضی 204 و 205 و یکی از اولها) موندن. (همون خفن ها موندن)

ــ: چرااااااااااااا آخه؟؟؟

ــ: اداره تعیین کرده.

ــ: ای بترکه این اداره.

ــ: خب خودت چی کارا میکنی؟

ــ: من که کار خاصی نمیکنم. فقط میرم کلاس زبان.

ــ: یعنی کلاس دیگه ای که درسهای سال سوم رو درس بدن، نمیری؟

ــ: نه خانم. چه کاریه؟ 9 ماه وقت داریم در طول سال تحصیلی.

ــ: بــَــَــَـله. چه کاریه اصلا؟

ــ: ولی جدی من از یکی از دوستام پرسیدم، گفت: این کلاسا به درد نمیخوره، فقط پول میگیرن. اون وقت واسه مدرسه ها هیچ انرژی واست نمی مونه.

ــ: آخـــی!!! انرژیت تلـــف میشه؟؟؟!!!

ــ: یعنی به نظر شما باید برم؟؟؟

ــ: بعد از سال اول و دوم نه! ولی بعد از سوم برو. برای سال پیشت خیلی خوبه. چون کنکوری میشی واقعا لازم داری. خب از بقیه بچه ها چه خبر؟

ــ: هیچی همه سلامتن. نیلوفر هم که ساعت یک ربع به 5 بعد از ظهر میره پارک ملت بدمینتون بازی میکنه.

ــ: پس یادم باشه دیگه نرم پارک ملت!!!

ــ: مگه شما هم میرین پارک ملت؟؟؟!!!

ــ: نـــه! شوخی میکنم. من که اصلا نمیدونم پارک ملت کجاست.

ــ: جدا نمیدونین؟

ــ: نـــه. (واقعا ضایعه یک مشهدی ندونه پارک ملت کجاست!!!)

ــ: خب حالا شما بگین من چی کار کنم؟ آخه واسه چی آزادگان رو بهتون دادن؟

ــ: اشکال نداره، میام بهتون سر میزنم.

ــ: نه خانم، شما انقدر سرتون شلوغ میشه، که دیگه از ما یادتون میره.

ــ: راست میگی دیگه. سرم شلوغ میشه. اصلا واسه چی باید بیام؟؟؟ حالا ببینم وقتی شماها من رو توی خیابون میبینین، بهمون محل میذارین، یا راهتون رو کج میکنین.

ــ: نه خانم من قول میدم حتی اگه 10 سال دیگه هم شما رو توی خیابون دیدم، بهتون محل بذارم و بیام جلو سلام کنم.

ــ: وااااای... نه تو رو خدا، تو یکی محل نذار! تو عذرت موجهه. من حوصله ندارم تا اون موقع بگم بسم الله!!!!

ــ: نه دیگه اون موقع لازم نیست بگین بسم الله. دیگه اون موقع میشه اعوذ بالله!

ــ: بــَــَــَـله دیگه اصلا تا اون موقع دین و ایمونی واسمون نمیمونه!!!!

ــ: راستی امروز، شکوه م هم اومده بود؟؟؟ آخه از اول تابستون هر چی بهش زنگ میزنم گوشیش خاموشه. خیلی نگرانشم.

ــ: نگران نباش. دیروز با مامانش اومده بود، سرومورگنده (درست نوشتم؟)

ــ: تجدید شده؟؟؟

ــ: آره.

ــ: حالا قبول هم شد؟؟؟

ــ: آره. امروز برگه ش رو تصحیح کردم قبول شد.

ــ: خـوبه. چرا انقدر خونه تون ساکته؟ (فضول نیستمااااااااا، دلم نمیومد ازش خداحافظی کنم)

ــ: بچه ها رو میگی؟ نشستن پای کامپیوتر.

ــ: باشه. دیگه کاریش نمیشه کرد. خوشحال شدم صداتون رو شنیدم. خداحافظ

ــ: به همه بچه ها سلام برسون. مراقب خودت باش. خداحافظ

خلاصه... کجا بودم؟؟؟!!! آها، فرداش رفتم در خونه گلناز، بعد با هم رفتیم واسه یکی از فامیلاش دفتری بخره که عکس جومونگ روش باشه.

بعد هم رفتیم مدرسه. رفتیم توی یکی از اتاق ها نشستیم به بلوتوث بازی. تا این که یک دختره دیگه هم اومد. میگفت توی ایران نبوده. گوشیش Nokia E90 بود. یک گوشی توپی بود که اصلا توی ایران نـــــیــــســــت!!! گفت: از مسکو خریده. به پول ایران 800 هزار تومن. میخواست اینجا پزشکی بخونه. ایرانی بود ولی از بچگیش با مامان و باباش رفته بود مسکو. اون روز هم با دوستش اومده بود مدرسه مون، که دوستش رفت بالا یک امتحانی بده، تا توی ایران درس بخونه، خودشم اومد پیش ما.

خلاصه یک ساعتی با هم حرف زدیم و بلوتوث بازی کردیم. گلناز داشت آهنگ رضایا رو واسه اون دختره میفرستاد و گفت: واااای چقدر من از این آهنگ خاطره دارم. زنگ های ورزش میرفتیم توی حیاط، خانم گ (دبیر شیمی مون) هم با کلاس 202 درس داشت، پنجره اونا هم طرف حیاطه. منم میرفتم پشت پنجره و واسه خانم گ میخوندم: تـــنـــهـــایـــی واسه من شده عــــادت، رفتی و شکوندی دلو راحت! (این بچه کلا قاطی داره!!!)

بعد من و گلناز رفتیم بالا ببینیم این ها دارن چی کار میکنن. دیدیم به به توی کلاس 201 (یادش به خیر) اولا وول میزنن. سؤالاشون هم که در حد تیم ملی آسون بود.

مثلا یکی از سوالاش این بود که ولتاژ انقدره، آمپر انقدره، مقاومت چقدره؟ ( دیگه خودتون بفهمین چقدره!!!) سؤال واسه سال اول از این آسونتر هست آیا؟

بعد من و گلناز رفتیم توی کلاس 202 اون وقت مزاحم تلفنیم زنگید. گلناز گفت بده من باهاش صحبت کنم. دادم گلناز، گلناز هم کم نیاورد. طرف رو شدیدا پاستیل کرد.

طرف: سلام خوبی؟

گلناز: به تو چه که خوبم یا نه؟

بعد رو کرد به من و پرسید، این یارو چرا انقدر لهجه ش زاقارته؟ کجاییه؟

من: اهل علی آباد کتوله.

گلنازه خندید و بهم گفت: آخه جا قحطی بود؟

بعد برگشت به طرف گفت: ببین، آشناهای من همه توی مخابرات کار میکنن، بگم بهشون میتونن دخلتو بیارن.

طرف: آشناهای منم همه میلیاردم.

گلناز: آره از لهجه مسخره ت معلومه که آشناهات نمکی هم نیستن!!!

گوشی رو قطع کرد، بعد جفتمون خندیدیم. خدا خیر دنیا آخرت بهش بده. مزاحمه چسبید به دیوار، دیگه بهم نزنگید. بهم گفت: برو خدا رو شکر کن، کاشمری نیست. اگه شماره ت دست یک کاشمری بیفته، بین همه کاشمری ها پخش میشه.

خلاصه.... با این سوالای آسون، بعد از 2ساعت اولا تشریف آوردن بیرون.

بیتا: چقدر خر تو خر بود. وقتی مراقب ها 2 تا بشن، بچه ها همین جور تقلب میکنن. ما هم که تا تونستیم تقلب کردیم. کاش تا آخر امتحان ها مراقبامون 2 تا باشن، فقط خانم ت نباشه. انشاالله عملش 1هفته طول بکشه.

گلناز: خانم ن که خبر نداشت، من اوایل تیر بهش خبر دادم. و گرنه نمیومد.

بیتا: دیروز رو ندیدی چی شد. خانم ک به من و شکوه تا میتونست رسوند. اصلا باورم نمیشد که اون برسونه.

من: خب میخواسته قبول شین دیگه. خصوصا شکوه. آخه شکوه سال دومیه که داره اول رو میخونه، هنوز هم که تجدیدیه.

خلاصه با همدیگه یک خرده حرفیدیم. اون هم تا تونست آمار داد که کی چند تا تجدیدی آورده. کی ۴ تا کی ۶ تا کی ۸ تا!!!! بعد هم بیتا رفت خونه شون. منم رفتم توی کلاس دیدم. گلناز دم در واستاده بود. خانم ن هم گوشیش رو داده به خانم ش (دبیر فیزیک اولا) دارن با هم عکس نگاه میکنن. بعد دیدم همه رفتن، فقط افسانه (یکی از بچه های 205 تجربی) مونده. تنها دومی بود که تجدید شده بود. منم هر چی میخواستم بهش کمک کنم، خانم ن میگفت برو بیرون!!! میگفتم: خب خانم گناه داره بذارین کمکش کنم. میگفت: من اینجام لازم باشه کمکش میکنم. پاستیلمون میکرد.

رفتم پیش گلناز...

گلناز: گوشی خانم ن سونی اریکسونه؟

من: نه، نوکیا 6300

ــ: مطمئنی؟

ــ: آره. من گوشیهای نوکیا رو خوب میشناسم.

ــ: آخه قبلا سونی اریکسون داشت.

ــ: خب حتما خراب شده، نوکیا خریده. حالا تو چی کار به گوشی اون داری آخه؟

بعد اومدیم پایین، دیدیم اون دختره رفته. دیدم شکوه داره با مامانش صحبت میکنه، مامانش هم میگفت: من با این دبیر فیزیکتون صحبت میکنم تا قبولت کنن!!!(آدم با امتحان دادن قبول میشه. نه حرف زدن!)

بعدش من شکوه رو کشوندم توی حیاط...

من: تو آدم بشو نیستی؟ (به خاطر یک موضوعی که بین خودمونه)

شکوه: نـــه، ما تا بخوایم آدم شیم کلی طول میکشه. (خوبه خودش هم میدونه)

ــ: چی شد تجدیدی آوردی؟ تو که میگفتی قبولی.

ــ: اون موقع هنوز کارنامه م رو نگرفته بودم. فکر میکردم قبولم. بعد که گرفتم دیدم 4 تا تجدیدی آوردم.

ــ: اشکال نداره، خوشحال باش. ریاضی تو که قبول شدی.

ــ: قبول شدم؟؟؟ تو از کجا فهمیدی.

ــ: دیروز زنگ زدم به خانم ک. اون بهم گفت.

بعد هم در مورد همون موضوع یک خرده با هم حرف زدیم تا این که دیدیم خانم ن داره میره. خداحافظی کردیم و بعدش من و گلناز سریع پریدیم رفتیم بیرون. گفتیم: ببخشید خانم ن، شما برای شیفت صبح نمیاین؟ اونم گفت: نه، فعلا توی همین شیفت بعد از ظهر هستیم. حالا شاید سال دیگه بیام. ما هم ازش خداحافظی کردیم و اون رفت سوار ماشین خانم ش شد، ما هم رفتیم خونه. با گلناز رفتم تا جای خونه شون، اون رفت تو، من هم رفتم نون و سبزی و سس مایونز و... خریدم اومدم خونه.

اومدم چشمتون روز بد نبینه. مامانم گفت: تو کجایی؟ من فکر کردم الآن نمیای، از اون طرف هم میری کلاس، شب برای من خریدها رو میاری! با خودم گفتم شب بیاره من چی کار کنم؟ افطار چی بخوریم؟

خلاصه بماند، یک خرده بگو مگو داشتیم، بعد من رفتم خونه نگین، دوست کلاس زبانم که یک ترم ازم پایین تره.

نگین: تو چرا گوشیت این جوریه؟ از صبح هر چی زنگ میزنم قاطی داره.

من: آخه میدونی یک مزاحمی دارم که کله م رو خورده. منم این شماره رو زدم که باعث شده گوشیم روی یک شماره علکی دایورت شه. اگه میخوای فعال کنی اینو بزن #۰۹۴*21* وقتی هم که میخوای غیر فعال شه بزن #21#. تازه کلی هم رفتم ریحون و جعفری و سس مایونز و... خریدم. آخه مامانم دست و پا و کمر و... همش درد میکنه٬ منم رفتم خرید.

نگین خندید و گفت: آخه مگه تو سرپرست خانواری؟؟؟

بعدش با هم رفتیم تا یک کافی نت گیر بیاریم٬ بریم Facebook. آخه بی معرفت ها به فیس چی کار داشتن؟! یک پاساژی توی راهنمایی هست که ته ش یک کافی نته.

نگین: فاطمه بیا...

من: صبر کن ببینم کافی نته بازه یا نه؟

ــ: بهت میگم بیا.

ــ: الآن میام صبر کن. ای خدا... کافی نته بسته س.

بعدش رفتم پیش نگین...

من: چیه؟؟؟

نگین: این جا رو نگا!!!

نگاه کردم، این جوری شدم. نگین هم غش کرد از خنده.

نگین: بهت میگم بیا گوش نمیدی!

من: خب به من چه این کاغذه رو انقدر بالا زدن که "در این محل کافی نت نیست، لطفاً مزاحم نشوید"

بعدش با هم رفتیم یک کافی نت دیگه. روش نوشته بود ساعت کار: 5 بعد از ظهر تا 10 شب. ما ساعت 5 و ربع رفته بودیم ولی بسته بود. 2 بار سر زدیم اما فایده نداشت، بسته بود.

خلاصه پاستیل شدیم و رفتیم سر کلاس!!!

چند روز بعد گلناز بهم اس داد که ناظم مون، خانم ت چهارشنبه 11 شهریور فوت کرد!!! 1هفته هم توی بیمارستان بستری بود، عمل آپاندیس داشت. اگه میشه برای شادی روحش یک صلوات بفرستید.

وقتی گلناز بهم اس ام اس زد و گفت انقدر ناراحت شدم. یاد اون روزی افتادم که رفته بودم پروندمو بگیرم، انگشتر نایکم دستم بود. خانم ت به شوخی گفت: مگه تو ازدواج کردی، که انگشتر دستته؟

منم گفتم: خانم توی انگشت انگشتری دست چپم که نیست. توی انگشت بزرگه دست راستمه.

خانم ت: خب حـــالــــا. (یک چیزی گفت که گفته باشه)

همین جور به اس ام اس گلناز خیره بودم، که گریه م گرفت. وقتی یاد شوخیهایی که باهامون میکرد می افتادم، نمیتونستم خودم رو کنترل کنم.

بعد زنگ زدم به نیلوفر و خبر رو بهش گفتم. انقدر حالش گرفته شد. بهم گفت: هر کی دیگه رو میگفتی مرده انقدر ناراحت نمیشدم.

بعدش هم اس دادم به زهرا که اصلا باورم نمیشه خانم ت... هنوز هم شوکم!!! بعد زنگ زد به گوشیم گفت: سریع به گوشیم زنگ بزن، شارژ ندارم.

از خونه مون زنگ زدم به گوشیش گفتم: کجایی؟

گفت: خونه خالم. خانم ت چش شده.

ــ: خانم ت فوت کرد.

ــ: آخه چرا؟

ــ: به خاطر آپاندیسش.

ــ: خب آخه آپاندیس چه ربطی به مردن داره؟

ــ: عمل کرده. شاید بعد از عمل اینجوری شده. من نمیدونم. گلناز بهم اس ام اس زد و گفت.

ــ: مامانم میگه حالا خبر از این بهتر نبود که بگی؟؟؟

ــ: چرا، اولایی که تجدید شدن، انقدر امتحان هاشون آسون بوده، که همه قبول شدن. تازه خانم ک به همه شون رسونده.

ــ: ک رسونده؟؟؟!!! امکان نداره!!!

ــ: به جون خودم. بیتا گفت.

ــ: عجب بی معرفتیه ها... سر امتحان ریاضی، ما یک سؤال رو مونده بودیم، بهمون نرسوند.

ــ: خب اون بنده خداها تجدیدی ان. درک کن!

خلاصه٬ هفدهم گلناز بهم اس داد که فردا مراسم 7 خانم ت، ساعت ۱۰-۸ شب.

دوشنبه 18 شهریور اول رفتم خونه نیلوفر...

من: میدونی امروز هفتم خانم ت؟؟؟

نیلوفر: آره، گلناز به من هم اس داد، به مامانم گفتم، گفت: "نه!" من هم سیریشش نشدم! اون روزی که بهم زنگ زدی، جلوی خالم اینا بود، نمیتونستم گریه کنم، ولی وقتی قطع کردی، رفتم توی حیاط تا میتونستم گریه کردم. به منا هم که گفتم، همون جا پشت تلفن گریه کرد!!! ولی من اصلا نمیتونم جلو بقیه گریه کنم. سر خاک بابابزرگم هم که بود، اصلا نمیتونستم گریه کنم. همه داشتن گریه میکردن، من فقط خیره بودم. بعد من رفتم یک گوشه، همه که ساکت شدن من تازه شروع کردم به گریه کردن!!!

ــ: تو هم مثل منی، منم نمیتونم. البته سنمون اینجوریه که خیلی غرور داریم.

یک خرده دیگه هم با هم حرف زدیم، بعد من رفتم کلاس زبان. رفتم پیش فرزانه و کیانا که خیر سرم باهاشون درد دل کنم.

من: امروز مراسم 7 یکی از ناظم هامونه. به خاطر آپاندیسش فوت کرد.

کینا و فرزانه: همون بهتــــَــــَـــَـــر!!!

من: چی چی همون بهتر؟؟؟!!! بهترین ناظممون بود، انقر باهاش میخندیدیم، انقدر باهامون شوخی میکرد. بی احساس ها، همون بهتـــر؟؟؟

کیانا: چه ناظم خوبی! ما که یک ناظم سگی داریم. هیچ کی از 100 کیلومتریش رد نمیشه.

فرزانه: آره من هم که دبیرستان بودم، یک ناظمی داشتیم، از سگ هم بدتر! والا حیفه اسم یک حیوون رو روی یک آدم بذاری، چون حیوون ها خیلی بهتر از آدم هان. به حیوون ها تا کار نداشته باشی، کاریت ندارن. ولی به آدم ها کاری هم که نداری، بهت کخ میریزن. در کل که همه از این ناظممون فراری بودن.

خلاصه بعد هم خانم ر اومد و درس داد. بعدش هم رفتیم خونه و من افطار کردم و رفتم مسجد امام حسن مجتبی. همه اونجا بودن. معلما، یک عالمه از بچه ها. فکر نمیکنم، مدارس دیگه وقتی یک ناظم فوت کنه، بچه ها اون همه بیان. به قدری شلوغ شده بود که آدم سرش گیج میرفت.

منم همون اول مجلس رفتم، به خاطر همین شدم مسئول پذیرایی. همون اولای مجلس بود که داشتم زولبیا تعارف میکردم، به یک خانمه رسیدم، بهم گفت: همه شاگرداش رو دوست داشت... من مادرشم.

کپ کردم وقتی این رو گفت. فقط بهش گفتم: تسلیت میگم.

چقدر هم بنده خدا گریه کرد. با گریه میگفت: از وقتی رفته، دیگه درست نمیبینم، کسی رو نمیشناسم. هنوز هم باورم نمیشه، که گلم، دخترم رفته.

از خانم هـ پرسیدم: خانم ت چشون شد؟

اون هم گفت: یکی به خاطر آپاندیسش، یکی دیگه هم به خاطر اینکه تالاسمی داشت. بین خودمون بمونه، به اینایی که اینجان نگی.

بعدش هم شکوه با مامانش اومد، برگه های تسلیت رو دید، خوند و گریه کرد. بعد هم اومد توی آشپزخونه، و با من حرف زد.

من: مگه اومدی عروسی٬ دومادی؟؟؟ این خط چشا چیه؟

شکوه یه خرده خط چشاشو با دستاش پاک کرد و گفت: بی خیال، ببین................(همون موضوعه، شرمنده خصوصیه نمیشه گفت!)

بعد چای تعارف کرد. جاتون خالی، توی آشپزخونه، همه چی شیر تو شیر شده بود.

منم حالم گرفته شد، گفتم قرآن تعارف میکنم، از همه راحت تره. خانم س و خانم هـ هم گفتن: الهی سفید بخت شی. خیلی خوبه قرآن تعارف میکنی، چون میرسه به روح اون مرحوم.

خلاصه، همین جور داشتم قرآن تعارف میکردم، که شنیدم یکی گفت: اِ اِ اِ... من میخواستم بهش خبر بدم هااااا.... خودش اومد!

سرم رو که بالا کردم، دیدم خانم ک!!! دخترش، نرگس هم جلوش نشسته بود. گفت: میخواستم بهت خبر بدم، خودت اومدی دیگه!

بعد رفتم باز هم قرآن گرفتم جلوی افراد، که دیدم یکی همین جور زل زده به من، بهش که نگاه کردم، فهمیدم خانم ف (دبیر فیریک)! سلام و احوالپرسی کردیم و دیدم خانم ن هم پهلوش نشسته منتها، سرش پایینه، و توی یک دنیای دیگه س!

اومدم که برم چند تا قرآن بردارم، دیدم رعنا و یکی از بچه ها با هم اومدن، سلام و احوالپرسی کردیم و اونا رفتن نشستن. بعد هم پریسا و چند نفر دیگه اومدن.

من: پریسااااا!!!! این چه وضعشه؟ اومدی مراسم ازدواج یا ختم؟؟؟!!! چرا انقدر آرایش کردی؟

پریسا: میخوام برم مهمونی. گفتم اول بیام اینجا، بعد برم.

من: خب لااقل یک خرده پاک کن اینا رو!

بعد شروع کرد به پاک کردن رژ گونه ش!!!!

چند دقیقه بعد هم خانم م(دبیر زبان) اومد.

من: سلام خانم م... چطورین؟

خانم م: اِ اِ اِ... سلام، خوبی؟

ــ: مرسی! چرا من هر چی زنگ میزنم، جواب نمیدین؟ خودم رو کشتم اصلا گوشی تون رو بر نمیدارین!

ــ: آره، راست میگی! ببخشید! سرم خیلی شلوغه و حسابی گرفتاری دارم. حالا کجا بشینم؟

ــ: پهلوی خانم ک! اونجان.

ــ: کجا؟ (از بس شلوغ بود٬ ندید کجا نشسته!)

ــ: اونا، اونجا، نگاه کنین، خانم ک دستشو برده بالا تا شما ببینین.

ــ: آها... باشه

بعد هم رفت پهلوی خانم ک نشست.

داشتم میرفتم توی آشپزخونه. که دیدم خانم گ (دبیر شیمی) هم اومد.

من: سلام خانم گ. خوب هستین؟

خانم گ: مرسی ممنون.

ــ: چه خبرا؟ مدرسه میتونین بیاین؟ (آخه حامله بود)

ــ: نه! فعلا که تا دی مرخصی دارم.

ــ: باشه، خب به سلامتی.

ــ: ممنون.

بعد هم رفت نشست.

خلاصه، آخرای مجلس، حدودا ساعت های ده، ده و ربع بود که حسابی خلوت شد. رفتم جایی که خانم ن نشسته بود و باهاش صحبت کردم. بعد هم، موقعی که خانم ک داشت با بقیه صحبت میکرد رفتم پشت سرش واستادم، تا برگشت منو دید، گفتم: بسم الله!!!

خانم ک: سلااام! (سلام چیه؟؟؟ بسم الله!) خسته نباشی!

من: مرسی ممنون. رفتین آزادگان دیگه؟

نرگس با شیطنت بچگانه گفت: آره. مامانم دیگه هیچ وقت سعدی نمیاد.

خانم ک: اِ اِ اِ... نرگس!!!

من: خب چرا آخه؟ من باید 10 سال دیگه شما رو ببینم بگم، بسم الله؟؟؟

خانم ک: آره دیگه. اون رفیق شفیقت کجاست؟

من: اون نیومد، مامانش اجازه نداد.

خلاصه یکم دیگه هم حرفیدیم، بعد اون و نرگس رفتن.

برگشتم، دیدم خانم م داره با خانم خ (دبیر زبان اولا) حرف میزنه.

خانم خ: تو چرا گوشی تو برنمیداری؟

خانم م: به خدا ببخشید گرفتارم.

ــ: باور کن انقدر بهت زنگ زدم که خدا میدونه. با خودم گفتم ..........(سانسور) لق بقیه. ولی به تو زنگ زدم.

ــ: این شماره 915 رو بگیر به این زنگ بزن.

بعد برای اینکه من نشنوم، در گوشش گفت. منم اینجوری شدم، بعدش هم از هم خداحافظی کردن و خانم خ رفت.

من: باشه خانم م، به من شماره تون رو نمیدین، من بدبخت هر چی به 936 زنگ میزنم باید ضایع شم.

خانم م: خب تو اس ام اس بده، آخرش هم اسمتو بنویس.

ــ: آخ، بذارین یک چیزی بگم. یک بار بهتون تک زدم....

ــ: تک زدی؟؟؟

ــ: آره، بعد پسرتون زنگ زد، نه مثل اینکه پسرتون نیست. آخه گلناز گفت پسر ندارین. دختر دارین.

ــ: آره، دارم، یک چار، پنج تایی دارم.

ــ: چار، پنج تایی دارین؟؟؟؟!!!!

ــ: آره یک 6 تایی دارم. (دل خجسته ای داره هاااا!!!)

ــ: خلاصه، داشتم میگفتم. تک زدم، بعد شوهرتون بهم زنگ زد.

ــ: بهت زنگ زد؟؟؟!!!

ــ: آره. میخواست ببینه کیه؟ گفت: ببخشید کاری داشتین زنگ زدین؟ منم گفتم: بله؟ نه! اِ اِ اِ...یعنی چیزه.... اِ اِ اِ، فکر کنم اشتباهی زنگ زدم.

یک دفعه خانم م غش کرد از خنده.

خانم م: خدا نکشت، دختر.

من: باشه، خوشحال شدم دیدمتون.

ــ: میخوای بری؟

ــ: بله با اجازتون.

ــ: با کی؟

ــ: با خودم. (اووووووووه ه ه!!! با چه همه آدم میخوام برم!!!)

ــ: خودت تنها؟؟؟ خب با یکی از بچه ها برو.

ــ: بچه ها که همه یک ربع، 20 دقیقه پیش رفتن. میخواین با شما بیام؟؟؟

ــ: من قراره با خانم گ و شوهرش برم. خود خانم گ بهم گفت که باهاشون برم. ولی تو میخوای چی کار کنی؟

ــ: خب هیچی دیگه منم میرم.

ــ: من باشم و تو تنها بری؟ نه میرم به خانم گ میگم خودش و شوهرش برن، من باهاشون نمیریم.

ــ: اما این درست نیست. خانم گ ازتون خواسته، خب باید باهاش برین.

ــ:تو برو حاضر شو، کار به این کارا نداشه باش. من میرم بهشون میگم که باهاشون نمیام.

ــ: آخه شاید مسیرتون نخوره. ما خونه مون فلسطینه. شما خونتون کجاست؟

ــ: احمدآباد.

ــ: پس ظاهرا میخوره.

خلاصه، حاضر شدیم و با هم رفتیم. توی کوچه داشتم بندهای کفشم رو می بستم، (آخه راه پله ها شلوغ بود) که یک خرده طول کشید.

خانم م: چی کار میکنی؟ 40 تا گره که نمیزنن. 2 تا گره میزنن.

من: خب خانم علکی که نیست. باید بندها رو بگیرم، ببرم پشت ساق پام، بعد بیارم جلو، اونوقت 2 تا گره بزنم. (سر چه چیزایی کل کل میکنیم)

خانم م: باشه، همین جا بمون، من یک ماشین بگیرم، با هم بریم.

توی ماشین...

خانم م: راستی چه خبر از گلناز؟؟؟

من: سالم و سرحاله. خودش به من اس ام اس داد و خبرم کرد. حالا خودش نیومده.

ــ: از قول من حتما بهش سلام برسون.

ــ: باشه حتما. راستی یک سوال. شما میاین شیفت صبح؟

ــ: والا من گفتم، ولی هنوز قبولم نکردن. تو با چند تا از دانش آموزهای دیگه برین، حتما با مدیر، خانم ن، صحبت کنین، با ناظم و معاون صحبت نکنین، فایده ای نداره. بگین ما خانم م رو میخوایم. چون به حرف معلم گوش نمیدن. بچه ها باید بگن.

ــ: من که هر کاری بتونم، میکنم. چون من واسه سال سوم شما رو میخوام.

آخرش هم راننده، به دستور خانم م من رو برد درست جای خونه مون.

من به راننده: چه قدر باید بدم؟

خانم م: برو مامانت نگران شد!

من: نه مامانم نگران نیست. چقدر باید بدم؟

خانم م: خب برو بابات نگران شد!

من: نه، اونم نگران نیست. بگین دیگه چقدر باید بدم؟

خانم م: آقا طرف حسابتون منم. شما هم بفرما. مجانی، چیزی نشد. (عجب معلمی! دمش گرم!)

من: چشم. بابت همه چیز ممنون. فعلا خداحافظ

خانم م: به سلامت، خداحافظ

آخرش هم ساعت 10:30 شب رسیدم خونه و رفتم خوابیدم.

امروز هم تولد داداشمه. بابام بهش زنگ زد، منم اس دادم که تولد، تولد، تولدت مبارک، مبارک، مبارک، تولدت مبارک! برو شمعا رو فوت کن تا n سال زنده باشی!!!

سر سفره افطار ما رو فراموش نکنین.

فعلا یا حق

16 سااااااااااااااال گذشت!

sheitooniha — Wed, 19 Aug 2009 13:38:41 GMT

سلام، سلام خوبین؟ چه خبرا؟ اگه گفتین چی شده؟؟؟ اِ اِ اِ... نفهمیدین؟؟؟ تولدمه دیگه.

البته 24 مرداد بود، ولی چون من تولدم میافتاد روز شنبه، و روز شنبه شروع ترم جدید کلاس زبانمه (امتحان فاینال FCE 4 دوشنبه 19 مرداد بود، شروع ترم FCE 5 شنبه هفته بعدش ۲۴ مرداد!) تصمیم گرفتیم تولد رو جمعه 23 مرداد بگیریم.

تولد، تولد، تولدم مبارک! مبارک، مبارک، تولدم مبارک! شمع ها رو هم فوت کردم تا n سال زنده باشم!!!

اینم کیک تولدم.

اینم از مراسم....

البته اون جوری که انتظار داشتیم پیش نرفت و به نوعی همه چیز خراب شد. من بدبخت هم مجبور شدم با گریه کیکم رو ببرم. البته امروز به اون چیزی که میخواستم رسیدم. با سیاست های خاص خودم

خوب بود باز برادر بزرگم که توی بیرجنده به فکرمه. به مامانم گفت: از قول من 10 هزار تومن واسه تولدش بهش بده.

با داداشم هم شب نشستیم توی اتاقش و کلی باهام حرف زدیم. بهم گفت: اگه ظرفیت ما آدم ها مثل یک ظرف باشه و مشکلات توش مثل آب، اونوقت بعضی مواقع آب توش انقدر زیاد میشه که از توی ظرف میزنه بیرون، یعنی مشکلات بیشتر از تحمل ما میشه. و در این جور مواقع یا باید آب ظرف رو خالی کنیم، یا باید ظرفمون رو بزرگتر کنیم، یا هر 2. اگه بریم پیش یک روانشناس فقط میتونه یکی از این 2 تا کار رو انجام بده. ولی اگه یک کاری رو بکنیم، یک کاری که همه ازش غافلیم، یک کاری که وقتی ازش دوریم مشکلاتمون یا همون آب توی ظرف بیشتر میشه، وقتی بهش نزدیکیم هم آب توی ظرف کم میشه، هم ظرف بزرگتر میشه، ولی متأسفانه هممون فراموشش کردیم و اون هم خداست. (خداییش راست میگه! داداش به این میگن!)

یک خرده حرفاش بهم امیدواری داد. وگرنه شاید شب خوابم نمیبرد از ناراحتی و عصبانیت.

شنبه صبح رفتم ثبت نام ترمم، نمره ها رو هم طبق معمول پشت شیشه زده بودن.

فرزانه: TOP ۹۶ کیانا: 94 من: 90 زهرا: 89 فهیمه: FAIL

بعد ثبت نام رفتم پیش دوستم الهه (5 سال با هم دوستیم، 29 سالشه 2 سال هست که ازدواج کرده و توی یک مغازه که سی دی، دی وی دی و سخت افزار میفروشه، حسابدار و صندوقداره) گفت: به خاطر پول خودت رو ناراحت نکن، به قول داداشت فقط یاد خدا باش. انشاالله که یک پول خوب بهت برسه.

توی راه که بودم و داشتم میرفتم خونه، دبیر دینی سال دوم و سوم راهنمائیم رو دیدم. (این بهترین هدیه تولدم بود، یادش به خیر انقدر سر کلاساش میخندیدیم، درس رو هم یک جوری مثل قصه توضیح میداد که آدم قشنگ میفهمید، جلسه بعدش هم میگفت از درس جلسه قبل هر چی فهمیدی بگو. به ما میگفت برای دینی تون، روز قبل از این که بیاین سر کلاس، فقط یک ربع وقت بذارین، فقط یک ربع!!!) سلام و احوالپرسی کردیم و...

من: هنوز هم بخارائی درس میدین؟

خانم م: ما دیگه بازنشست شدیم.

ــ: بهتون نمیاد، جوون تر بهتون میخوره.

ــ: مرسی، با درسا چی کار میکنی؟

ــ: میگذرونیم.

ــ: انشاالله که خوب بگذرونی! معدلت چند شد؟

ــ: ۹۰/ ۱۸حالا دیگه نمیدونم خوبه یا بد؟

ــ: عالیه، آفرین. (چه عجب یکی از ما تعریف کرد. همه توقع دارن آدم نمره بیاره. اگه اونا میومدن اون امتحان های به اون سختی رو میدادن معلما هم اون قدر خفن برگه شون رو تصحیح میکردن اون وقت میفهمیدن نمره آوردن راحت نیست!!!) موفق باشی، خوشحال شدم دیدمت. خداحافظ

عصرش هم رفتم کلاس. من و فرزانه و زهرا و فهیمه بودیم. (کیانا هم مسافرت بود. نه خودش اومده بود نه باباش.) اول اون 3 تا توی اون شلوغی ثبت نام کردن و نمره هاشون رو دیدن، بعد رفتیم سر کلاس.

فهیمه: من Fail شدم چون امتحان فاینال ندادم آخه هیچی بلد نبودم میخوام FCE 4 رو دوباره بخونم.

من و فرزانه: اون ها با آقای ا دارن. اگه بخوای بخونی باید با آقای ا بخونی. اون هم که قبل از اینکه بیاد کلاس یک نوار میذاره توی خودش از زندگیش حرف میزنه. (آخه تمام اون چیزایی که از زندگی خودش سر ترم ما گفته بود، واسه نگین و مهسا و بقیه بچه هایی که یک ترم از ما پایین ترن و باهاش کلاس دارن هم گفته بود.)

فهیمه: ای بی معرفت ها! قرار بود خانم ر و آقای ا جاشون عوض شه. شماها چی کار کردین؟

من: ما به خانم ر گفتیم ما واسه ترم بعد شما رو میخوایم. نگین و مهسا هم رفتن به آقای ا گفتن که واسه ترم بعد اون رو میخوان. روز شنبه هم این رو به دفتر گفتن، اونا هم گفتن باشه، حله.

فرزانه: فهیمه برو یک امتحان بده، قبول میشی، میای توی کلاس ما. بهتر از اینه که بری با اون یارو. (فرزانه و کیانا شدیداً ار ا بدشون میاد، البته من هم دست کمی ازشون ندارم!)

فهیمه: آره الآن هم تازه دارن امتحان فاینال میدن.

من: بیا، خودت نگاه کن، ما دوشنبه فاینال دادیم، اینا تازه امروز دارن فاینال میدن. چون خود ا هم به بچه های کلاسش گفت من به مؤسسه کار ندارم. من قوانین خودم رو دارم. همین کارها رو کرده که 3 بار از دانشگاه اخراجش کردن. چقدر هم مهسا و نگین میان ازش تعریف میکنن. اه اه... حال آدم رو به هم میزنن! دلم میخواد اون کتاب FCE رو بکنم توی حلقشون!

فرزانه: حالا وقتی هیچی زبان یاد نگرفتن میفهمن.

زهرا: حالا تو یک امتحان بده، امتحانش هم فووووووق العاده آسونه.

خلاصه با هم حرف زدیم تا اینکه ساعت شد 6 و نیم. رفتیم پایین گفتیم چی شده؟ چرا خانم ر نمیان؟ گفتن: اِ اِ اِ... ببخشید، یادمون رفت بهتون بگیم، رفتن مسافرت. به احتمال زیاد دوشنبه هم نمیان، قبل از اینکه بیاین، زنگ بزنین. ولی 4شنبه حتما کلاس تشکیل میشه. بچه ها گفتن: اِ اِ اِ... چرا زودتر نگفتین؟ منم گفتم: بی خیال، دور هم بودیم، خوش گذشت. (آدم برای این چیزا نباید سخت بگیره.)

بعد 4تایی با هم رفتیم بیرون.

زهرا: بچه ها بیاین دور هم یک آبمیوه ای بستنی چیزی بخوریم.

من: من شدیدا پایم. چون امروز تولدمه.

زهرا: اِ اِ اِ... پس تو باید ما رو مهمون کنی!

من: عجب آدمی تو! اگه میدونستی دیروز چه اتفاقی واسم افتاد، هیچ وقت این حرف رو نمیزدی. روز تولد منه اون وقت من باید به شماها کادو بدم؟؟؟

خلاصه رفتیم پاتوق همیشگی من و فرزانه، یک جای کوچیک و دنجه. فرزانه و من بستنی مخصوص سفارش دادیم (فرزانه مال من رو حساب کرد)، زهرا و فهیمه هم بستنی طالبی.

زهرا رفت سفارش ما رو بده که من و فرزانه کلی هم با هم حرف زدیم. من واسه فرزانه توضیح دادم که چه اتفاقاتی برام افتاد، اونم بهم گفت: اشکال نداره. منم همیشه روز تولدم بدترین اتفاق زندگیم برام می افته. (خداییش روز تولد خیلی ی ی ضد حاله که آدم این بلاها سرش بیاد!)

زهرا اومد نشست و یک Happy Birthday to You با آهنگ بهم گفت (البته خیلی آروم که فقط خودمون ۴ تا بشنویم) و بعدش هم با هم در مورد CAE صحبت کردیم که سفارشات رو آوردن.

همین جور که داشتیم میخوردیم، بحث هم میکردیم. زهرا و فهیمه میگفتن: چرا شما 2 تا CAE نمیاین؟

من: آخه من که نمیتونم بیام. چون درس های مدرسه م سنگین میشه. حسابان و مبانی و غیره.

فرزانه: من هم نمیتونم بیام، چون بابام خسته شده. همش بهم میگه کی کلاست تموم میشه؟ منم بهش گفتم این ترم آخره.

من: آخه مگه دیوانه ایم که باز هم بیایم؟ با همین پایان دوره FCE که بهمون میدن هم میتونیم کار کنیم. CAE میخوایم چی کار؟؟؟

زهرا: خب CAE بالاتره. بیاین که کلاسها تشکیل بشه. آخه اگه شما نیاین میگن تعداد کمه، اون وقت کلاس تشکیل نمیشه.

من: بی خیال. حوصله داری؟ دیگه وقتی FCE کارمون رو راه میندازه، چرا CAE ؟ در ضمن اینجا CAE نخون. اگه میخوای بخونی برو کیش ایر. اونجا هم دانشجوها بیشترن، هم استادها بهترن.

فهیمه: راست میگه. کیش ایر بهتره. اینی هم که میگه حسابان و درسهای مدرسه ش حق داره. چون مثل ما نیست(آخه فهیمه و زهرا 25 سالشونه. فرزانه هم حدودا ۲۰) حالا حالاها وقت داره واسه خوندن زبان.

زهرا: آخه اگه بخوایم بریم یک جا کار کنیم، یکی CAE داشته باشه ما FCE به اونی کار میدن که CAE داره.

من: وقتی بخوای بری جایی کار کنی باید Speaking خوبی داشته باشی و کلاسهای Teacher Training Course رو شرکت کنی. یک مدرکی مثل TOFLE یا FCE داشته باشی که چه بهتر و البته 18 سالت هم شده باشه. آخه من آخرهای خرداد رفتم یک جا واسه کار، با Supervisor اونجا صحبت کردم. از سابقه تحصیلی زبانم گفتم و اینکه چه ترمیم. بعد سنم رو پرسید وقتی گفتم 16 تعجب کرد. خلاصه یک کم حرف زدیم و گفت میدونم از پسش برمیای ولی باید با مدیر اصلی صحبت کنم. گفت: بعدا برای اعلام نتیجه زنگ میزنیم بهت. 2 روز گذشت دیدم زنگ نزدن. خودم زنگ زدم بهشون، منشیه برداشت. پرسیدم چی شد؟ گفت: همه چیت خوب بوده فقط مشکل سنته. آخه اینجا دانشجوهای ما همه سنشون از تو بیشتره.

اینو که گفتم یک دفعه هر 4تایی زدیم زیر خنده.

فرزانه: همونجایی که من رو بردی دیگه؟ (آخه قضیه رو که برای فرزانه توضیح دادم، گفتم: من که نتونستم کار رو بگیرم. تو بیا برو. خلاصه بهش گفتم: آسونه و تجربه خوبیه. تا این که خر شد و تصمیم گرفت که اول تیر قبل از کلاس یک سر بریم اونجا. رفتیم ولی کلا با تجربه من متفاوت بود. یکی اومد سراغمون که نه خانم ب(منشی) بود و نه اون supervisor که با من مصاحبه کرد. یکی بود که یک فرمی داد به فرزانه گفت این فرم رو پر کن. اگه خواستیم زنگ میزنیم. بعد هم گفت استادهای ما همه سابقه تدریس دارن و... خلاصه طاقچه بالا گذاشت. بعد فرزانه فرم و پر کرد و آخرش هم من و فرزانه از مؤسسه اومدیم بیرون و فرزانه گفت: چقدر من بد شانسم. نه به مصاحبه تو نه به من)

زهرا: البته اشکالی هم نداره. خب بزرگتر باشی. تو هم فقط 2 سال از 18 کمتر داری.

فهیمه: خب میدونی باید 18 سالت شده بشه. مثلا اگه تو 23 باشی شاگردت 28 مسئله ای نیست. ولی اگه 15 باشی شاگردت 18 خیلی گیر میدن. چون کار بالغ نیست، کار نوجوون به حساب میاد.

این از بحثمون...

ولی از بستنی مخصوصش که چی بگم؟؟؟!!! بستنی طلاب بود که روش یک ذره شکلات و خلال بادام ریختن. والا ساده هاش بهتر بود. ساده هاش 300 مخصوصش 600.

من: فرزانه بستنی ساده میگرفتیم بهتر نبود؟

فرزانه: چرا. همچین نوشته بود مخصوص، گفتیم دیگه چی میخواد بده. ولی این 600 بوداااا... دیگه بستنی دیگه ای در کار نیست. (آخه قرار شد اگه من TOP شدم من 2 تا بستنی 300 مهمون کنم، اگه اون TOP شد اون مهمون کنه.)

آخرش هم رفتیم خونه هامون.

شب ساعت 12 داداشم رفت دستشوئی. به محض اینکه پاشو بیرون گذاشت پریدم جلوش گفتم پــــخ خ خ!!! بنده خدا 3 دور، دور خودش چرخید از ترس، بعد هم ولو شد روی زمین. من هم که غش کردم از خنده. مامانم هم مثلا توی اتاقش، خواب بود. صدامون رو شنید و گفت: مـــرگ! بچه مادر مرده رو ترسوندی. چه میخوای از جون اون طفل معصوم؟ از این حرفای مامانم جفتمون خنده مون گرفته بود شـــدیـــد!!!

ولی خدایی این هم یک کادوی خوب بود واسه تولدم.

حالا کادوهای من به شما... تولد منه بعد من باید کادو بدم. جـــل الـــمـــلـــق!!!

همون طوری که میدونید باید عکسها رو سیو کنید تا کاملش رو ببینید

این یک BMW خیلی خوشگل ونااااااااز

این هم یک 206 که بدنه ش چمنه.

این هم فوتبالیست مورد علاقه م. خانم آلکس اسکات. که توی تیم آرسنال و تیم ملی انگلیس بازی میکنه. این لباسی هم که تنشه لباس تیم ملی انگلیسه. عاشق بازوی راستشم.

این ها هم عکسهای سوسانو جوووووووون

بنز C230 پشت سرش چه ناااااااااازه!!!!

خب تا بعد یا علی

ولادت امام زمان + تابستون + خاطره های بعد از عید، مدرسه (قسمت اول)

sheitooniha — Fri, 07 Aug 2009 10:07:18 GMT

سلام علیکم. سلام علیکم. خوب هستین؟ سلام علیکم.

اول از همه...

ولادت امام زمان رو به همه شما عزیزان تبریک میگم.

اینم یک متن جالب به مناسبت این روز که پارسال هم توی وبم گذاشتم.

غروب امروز هم گذشت و تو نیامدی هر روز غروب به انتظارت می نشینم تا فقط برای لحظه ای تو را ببینم یا حتی صدایت را بشنوم ولی افسوس که تو امروز هم نیامدی. امروز هم همانند روزهای قبل به این جا آمده ام. شب فرا میرسد، ستارگان کم کم در آسمان ظاهر می شوند و من در حالی که رقص ستارگان را بر تلألو ء امواج آبی دریا نظاره میکنم به خود می گویم که هنوز هم باید صبر کنم و به انتظار ظهورت بنشینم، به امید اینکه روزی این انتظار تمام شود و تو ظهور کنی. «اللّهم عجّل لولیّک الفرج»

اگه سیوش کنین میتونین کامل ببینینش.

و بعد هم باید ببخشید که این مطالب رو انقدر دیر آپ کردم. درس و مدرسه و ... واسه ما وقت نمیذاشت. این روزا هم که همه چی قاطی پاطی شده. شب ها بیدارم، توی تختخوابم وول میخورم، روزا خوابم!!! درست و حسابی هم وقت نمیکنم خاطراتم رو جمع و جور کنم!

واسه تابستون هم خاطره زیادی ندارم! فقط کلاس زبان میرم. فامیل های محترم که چی بگم؟؟؟ نمی بینمشون!

این خانم ر که امتحان میگیره از سمپل های اف سی ای. امتحان هاش هم همه سخت! از 10 میشیم 3 و 5 و6... ترممون هم قراره 19 مرداد تموم شه که ترم بعدش هم چند روز بعدش شروع میشه!

دوشنبه 5 مرداد زنگ زدم به پروین گفتم شماره خانم ک رو داری؟ شماره ش رو بهم داد! بچه پولدار 915 داره!

بعد رفتم خونه نیلوفر بهش زنگ زدم گوشی رو دادم نیلو! بعد زنگ خورد، یکدفعه صدای زنگش قطع شد. نیلوفر بهم گفت چرا صدای زنگش قطع شد؟ بعد دکمه قطعش رو که زدم، کال سامری داد، فهمیدیم برداشته حرف نزده!

دوباره زنگ زدیم... نیلوفر: سلام خانم ک، خوب هستین؟

خانم ک: شما؟

ــ: منو نشناختین؟

ــ: ف (زهرا) یی؟

ــ: نه خانم. من همونیم که خیلی دوستم دارین!!! (چه از خود راضی!)

ــ: ت (پروین)؟؟؟

ــ: نه خانم ولی نزدیک شدین. منم هوار هوار، آبادان شهر وفاست. (نیلوفر این آهنگها رو روز معلم سر زنگ خانم ک خوند!)

ــ: من نمیدونم. کی تو؟؟؟

ــ: خانم دیگه باورم شد، دوستم ندارین! منم ن... دلم واستون اندازه یک اپسیلون شده. واسه شیفت صبح بیاین دیگه.

ــ: من نمیتونم. باید اداره تعیین کنه.

ــ: من اون اداره رو روی سرشون خراب میکنم. اصلا من اداره رو آتیش میزنم. (حالا به خاطر من بهشون رحم کن!)

خلاصه با هم حرف زدن. این نیلوفر هم هی چرت و پرت میگفت. هی من بهش میگفتم زشته. انقدر اذیتشون نکن، مگه گوش میداد؟! حالا هی بال بال میزنم بده به من گوشی رو، مگه گوش میده؟

آخراش...

خانم ک: ط(من) شیرت میکنه؟

نیلوفر: نه خانم، این بنده خدا هم میگه انقدر اذیتشون نکن، زشته. خانم این خودش رو کشت، بیاین باهاش صحبت کنین.

بعد گوشی رو داد به من!

من: سلام

خانم ک: سلام.

ــ: بسم الله.

ــ: بسم الــــلــّــه!!!

ــ: واسه حسابان سال دیگه مون نمیاین؟

ــ: دست من نیست. از نیمه مرداد به اون ور اداره مشخص میکنه.

ــ: خب خانم حداکثر سعیتون رو بکنین بیاین دیگه. شما خیلی خوب درس میدین.

ــ: خیلی ممنونم. من که شهریور میام، کلاس من 7 تا تجدیدی آوردن!!! (ماشاالله... چه خبره، یکی دو تا هم نیستن. 7 تاااااا)

ــ: 7 تا؟؟؟!!!! حالا چندم شهریور هست امتحانشون؟

ــ: نمیدونم. بعدا مشخص میشه. آمار هاتون رو چند شدین؟

ــ: من ۷۵/۱۹ شدم، اینکه نیلوفر چند شده رو نمیدونم.

نیلوفر: من معدلم رو 20 به بالا شدم. (از کی تا حالا ۵/۱۶ شده 20 به بالا؟؟؟)

من: خانم میگه معدلش رو 20 به بالا شده.

خانم ک: بهش بگو کاملا مشخصه.

من: خانم ک میگه کاملا مشخصه.

نیلوفر: خب خانم یک چیزی شدم دیگه.

من: خانم خودتون شنیدین که؟؟؟

خانم ک: بله. فقط به من بگین کدومتون دارین حرف میزنین.

من: خانم من فاطمه م این هم نیلوفره. (جوووون خودم!)

خانم ک: بله میدونم. فقط 2 تا 2تا حرف نزنین.

خلاصه یکم دیگه هم حرف زدیم، بعد من رفتم کلاس!

خیلی وقت پیش کیف پولم (توی کیف پولم همه چی بود، به عبارتی کل زندگیم. 40 هزار تومن پول، پولهای مراسم عید غدیر و تیرهای تفنگ هام، البته نه تیرها نه تفنگها هیچ کدوم واقعی نیستن!) گم شد. یک هفته بعدش هم فلش مموریم!

کیفم هنوز هم پیدا نشده! ولی فلش مموریم توی موسسه پیدا شده. خانم ع گفت روی میز استاد پیدا کرده. اونم از اونجایی فهمید که من برای خواهرش، الهه، قضیه رو توضیح دادم. اونم از اونجایی که خواهر دوقلو خانم ع، خیلی با هم شیشن، رفته همه چی رو گفته. حالا توش یک سری نرم افزار موبایل بوده + چند تا فایل دیگه، که هیچ کس نباید میدیده، جز فرزانه. آخه فلشم رو داده بودم به فرزانه که ببره توش نرم افزار و این چیزا بریزه، خودش هم هر چی لازم داره برداره. خودم رفتم بالا ورک بوکم رو حل کنم، به فرزانه گفتم برو پایین ازشون بگیر. اینا هم گفتن نمیشه، باید خودش بیاد. خودم انر انر رفتم پایین. بعد خانم ع گفت: حواست رو بیشتر جمع کن. خانم م هم گفت: راضی باش توش رو نگاه کردیم که ببینیم مال کیه! منم طبیعی کردم گفتم: نه اشکالی نداره، اصلا مهم نیست!!!

یک روز هم نگین خانم به خودشون زحمت دادن، تشریف آوردن آموزشگاه ما رو دیدن.

بعضی وقت ها هم که پول ته کیف من یا فرزانه خانم پیدا میشه، 2 تا بستنی میخریم.

چند روزی بود اینترنت اکسپلوررم خراب بود، هر کار میکردم، هیچ سایتی رو باز نمیکرد. مجبور شدم ویندوز جدید نصب کنم. حالا آنتی ویروسم پاک شده!!! چقدر بده اینترنت اکسپلورر خراب بیشه!

از وقتی هم که تابستون شروع شده میرم طبقه بالا (خونه مون 2 طبقه س! طبقه پایین زندگی مونه و اتاق من و مامان بابام. طبقه بالا اتاق برادرامه و آشپزخونه و هالش هم شده انباری!) اتاق برادر بزرگم با کامپیوترش (آخه اول یک کامپیوتر خرید، بعد لپ تاپ. اولش عادت داشت با گرافیک 256 از اینایی که اگه کم بیاره از رم بر میداره، با رم 1 گیگابایتی، ولی مال خودمون گرافیکش 128 و رمش هم 512، این روزا هم که هر چی بازی میاد توی بازار گرافیک 256 میخواد) بازی میکنم و فیلم میبینم. البته بیشترشون هندیه آخه بابام اردیبهشت از سایت 9سی دی 60 تا فیلم هندی توی 5 دی وی دی خرید 9000 تومن. حالا منم همونا رو نگاه میکنم.

اخبار اخیر هم از طرف کیانا حاکی از اینه که آقای نیما ن برای گرفتن بورسیه به انگلیس مجبور شدن ازدواج کنن. اون هم با خانم پونه م! کیانا میگه: من گفتم این آخرش با پونه ازدواج میکنه. پیش بینیم درست در اومد.

فعلا از تابستون همین خبرها در دسته!!!! چون تمام فامیل هامون خارج از مشهدن. یا تهران یا یک جای دیگه از این کره خاکی! یعنی دید و بازدیدی در کار نیست.

________________________________________________________________________

حالا خاطرات مدرسه...

یک روز سر زنگ فیزیک بود، خانم ف از نیلوفر یک سؤال پرسید در مورد انجماد. بعد گفت: اگه یک بار میدیم، یک بار میگیریم!!! اگه 2 بار میگیریم، 2 بار میدیم!!! (منظورش گرما بود)

کل بچه ها خندشون گرفته بود، ولی خودشون رو کنترل میکردن.

یک روز دیگه هم سر زنگ زبان بود، خانم م گفت: این خانم گ (دبیر شیمی) چرا نیومده؟

ما: حالشون بد بوده، نیومدن. (آخه حامله بود، 2 جلسه حالش خوب نبود، نیومد. واقعا جای خالیش توی مدرسه احساس میشد. کلاساش یک کم خشکه، امـــا فـــــوق الـــــعـــــاده درس میده)

زهرا: خانم، ما خوشحالیم که نیومدن، اونوقت سارا (یکی از بچه هاییه که خـــــیـــــلـــــی ی ی خانم گ رو دوست داره، همه ش میرفت پای تخته، مینویشت لاو گ) ناراحته.

خانم م: خب اون معرفت داره!!! تو بی معرفتی. (خانم م میدونه سارا چقدر خانم گ رو دوست داره، 1000 بار تا حالا خواسته به خانم گ بگه ولی هر بار سارا مانع میشده. تا این که یک روز سارا اومده بود مدرسه و خیلی خوشحال بود ازش پرسیدم: چی شده کبکت خروس میخونه؟ گفت:دیروز که داشتم سوار سرویس میشدم خانم گ بهم چشمک زد. گفتم: اون از کجا فهمید قضیه رو؟ گفت: خانم م رفته بهش گفته. با اینکه کلی اصرارش کردم بین خودمون بمونه ولی بهش گفت!)

زهرا: نه ه ه !!! واسه اینکه امتحان داشتیم، گفتم.

یکی از بچه ها: این خانم گ هم که فقط عادت داره با یک گچ بنویسه. زنگ های تفریح وقتی میریم کلاسی که خانم گ باهاشون درس داشته، کل تخته یک رنگه.

خانم م: خانم گ همیشه با یک گچ مینویسن. فقط که امسال نمیکنن، پارسال هم میکردن!!!!!!!!!

ما که غش کردیم از خنده.

خانم م: اِاِاِ... چی شد؟ خوشتون اومد!

کلاس رفت رو هوا...

یک روز دیگه هم سر زنگ زبان، خانم م میخواست درس بپرسه. این عادت داره از هرکی میخواد درس بپرسه، بهش میگه بــــــــپــــــــر!!!!

بعد به من گفت بپر... منم مثل این اسکلا زیگزاگی می پریدم. کـــرکــــر خنده شده بودم... بعد خوردم به یک صندلی تکی که کیف فاطمه ج (یکی از هم کلاسی هام) روش بود... کیفش افتاد!!!

خلاصه درس رو جواب دادم... رفتم سر میزش ببینم چند شدم، دفتر نمره شو بست!!! مثل پاستیل چسبیدم به دیوار.

موقعی که خواستم برگردم، فاطمه کیفشو با صندلی گرفته بود و بهم گفت: فقط جان مادرت، آروم برو!!!

چند دقیقه بعد، خانم م کلمه های درس جدید رو داشت باهامون کار میکرد. خانم م اول معنی کلمه رو میگه بعد مثلا میگه: تاریخ... ما میگیم date .

3 بار واسه هر کلمه این کار رو تکرار میکنه.

رسیدیم به conversation...

خانم م: مکالمه

ما: مکالمه

خانم م: conversation!!!!!

ما: مکالمه

خانم م: conversation...

خیلی از بچه ها که غش کرده بودن از خنده... من با صدای بلند، بین اون همه خنده یکدفعه گفتم: ما چرا اومدیم اینجا؟؟؟ انقدر هوشمون زیاده، باید بریم تــــیــــزهــــوشــــان!!!

یک دفعه کل کلاس منفجر شد... خانم م هم اینجوری نگام کرد

حالا تا من میخواستم دیگه نخندم، نمیشد... قیافش خنده دار شده بود نـــــافـــــرم!!!!! ولـــــم نمیکرد...

رسیدیم به appointment.

خانم م: appointment... قرار ملاقات!

یک دفعه همه زدیم زیر خنده.

خانم م: اِاِاِ... چی شد خوشتون اومد؟ معنی این کلمات رو که خوب میفهمین!

کل کلاس منفجر شد... ولی خودمونیم هااااا... این کلمات رو آدم خیلی راحت میفهمه!

بعد از اون رسیدیم به diffrent from...

خانم م: diffrent from... متفاوت

همه بچه ها: متفاوت

وسط اون همه صدا نیلوفر گفت: از

خانم م این جوری به من نگاه کرد و گفت: diffrent from... متفاوت

دوباره همه بچه ها: متفاوت

ولی نیلوفر: از (چه گیری داده بود به این از)

زهرا: نیلوفر حالا چرا انقدر گیر دادی به این از؟؟؟

خانم م: نه خیر، ن (نیلوفر) نیست، ط (من) داره این رو میگه!!!

من: نه خانم، به خدا من نیستم.

نیلوفر: خانم من بودم.

بعد خانم م به جفتمون این طوری نگاه کرد. حرفی هم که نمیزنم باز بهم گیر میده!

خلاصه آخر ساعت شده بود، من تشنم بود... گفتم میشه برم آب بخورم؟؟؟ خانم م گفت: نـــــه!!! گفتم: چــــراااا؟؟؟؟ گفت: امروز خیلی خندیدی!!!

2 دقیقه بعدش.... خانم م: ط (من) میخواستی آب بخوری پاشو برو!!! (دلش به رحم اومد) منم در حد تیم ملی ذوق کردم. داشتم میرفتم...

فاطمه ج چسبید به صندلی که کیفش رو روش گذاشته بود و گفت: جان مادرت آروم برو...

من: خب حالا تو هم گیر دادی!!! دیوار کوتاه تر از من گیر نیاوردی؟

یک روز شنبه، همه بچه ها با هم قرار گذاشتیم که واسه یکشنبه ساندویچ بخریم، سر زنگ خانم م بخوریم. آخه بچه های یکی از کلاسها پارسال این کار رو کرده بودن. قرار شد نماینده کلاسمون، مهسا، واسه خانم م ساندویچ بگیره. (چه فداکاااار!)

فرداش همه ساندویچ خریدیم، به جز زهرا. آخه زهرا توی رژیم بود. از قبل عید تا بعد عید ۵/۴ کیلو لاغر کرد. هی بچه ها و خانم م بهش میگفتن بیا حداقل یک گاز بخور. میگفت نه، من توی رژیمم، نمیخورم.

خانم م بهش گفت: خدا یکم از این اراده های تو به ما هم بده.

آخرش که همه ساندویچمون رو تموم کردیم مهسا تازه وسطش بود و داشت میخورد. خانم م درس داد و درس هم تموم شد ولی ساندویچ مهسا تموم نشد.

خانم م: س (مهسا)! تو که ما رو دیوانه کردی با این ساندویچت! فکر کنم از اون موقع تا حالا ۴ تا ساندویچ خوردی!

خلاصه با بچه ها دور هم بودیم، گفتیم، خندیدیم، خوش گذشت! (خیلی دوست دارم دوباره به همون روز برگردم)

سر زنگ ریاضی بود... پروین یک جلسه غایب شده بود، درس جدید نسبتهای مثلثاتی رو بلد نبود (خانم ک، نسبتهای مثلثاتی رو آخر از همه درس داد) بعد من داشتم سینوس (آلفا+بتا) رو براش توضیح میدادم.

میشد سینوس آلفا x کسینوس بتا + کسینوس آلفا x سینوس بتا... من صدام خیلی بلنده، یعنی وقتی میخوام آروم صحبت کنم، همه میفهمن، حالا اگه صدام بلند باشه بخوام همه بفهمن، دیگه هیچی... منم خیر سرم داشتم آروم حرف میزدم!!!

باری به هر جهت.... خانم ک: ط (من) چی داری میگی به ت (پروین)؟؟؟

من: دارم سینوس (آلفا + بتا) رو براش توضیح میدم....

خانم ک: به خاطر همین انقدر صدای س س س... میاد؟؟؟؟

کل کلاس رفت رو هوا... منو که یکی باید میومد از روی زمین جمع میکرد...

نیلوفر پای تخته بود وقتی اومد نشست، گفت: خانم من داشتم امروز ادبیات میخوندم با خواهرم توی یک اتاق بودیم، بعد تا میومدم 2 کلمه بخونم، میگفت هیس س س!!! باز دوباره میخوندم، آروم هم میخوندم ولی دوباره خواهرم میگفت: هیس س س... گفتم: الناز چته؟ چرا هی هیس هیس میکنی؟ من که بلند نمیخونم. بعد گفت: من؟؟؟!!! من که با تو کاری ندارم، دارم درس خودم رو میخونم، دارم میگم سینوس به توان ۲، کسینوس به توان ۲ !

یک دفعه همه زدیم زیر خنده... چه معضلیه این سینوس و کسینوس!!!

بعد زهرا گفت: خانم یک چیزی بیام بهتون بگم؟؟؟؟

خانم ک: نـــــه ه ه ه !!!! (زهرا مثل پـــــاســـــتـــــیـــــل چسبید به دیوار!!!!)

زهرا: خب خانم بیام دیگه!!!

خانم ک: نـــــه ه ه ه !!! (خانم ک اگه زهرا رو پاستیل نکنه، جای تعجبه!!!)

زهرا: خب خانم من اومدم!!! (رو که نیست، سنگ پا قزوینه!!!)

خلاصه از روی میز و... رفت پیش خانم ک!!! (آخه خانم ک همیشه میره میز آخر میشینه)

خانم ک: مگه من نمیگم نه؟؟؟

زهرا: خب خانم مهمه!!!

رفت در مورد کلاس خصوصی صحبت کنه!!!

زهرا (آروم میگفت): خانم بازم میخوام مثل ترم اول اگه میشه بیام خونتون....

خانم ک (بلند بلند): بازم میخوای من بهت درس بدم؟؟؟ یعنی خودت قصد خوندن نداری؟؟؟

حالا هر چی این زهرا آروم حرف میزنه که کسی نفهمه، خانم ک بلند بلند حرف میزنه که همه بفهمن.

بعد پروین دستشو کرد توی مقنعه من که با موهام بازی کنه! آخه من 14 فروردین موهای جلو سرمو 2 سانتی متری زده بودم. البته اون موقع بلند شده بود، 6 سانتیمتر بود! الآن هم حدودا 10 سانتیمتره!

خلاصه دستشو کرده بود توی مقنعه ام هی به موهام ور میرفت، میگفت چقدر بانمکه، چقدر نرمه و... (حالا همین بشر 15 فروردین که اومده بودم مدرسه، گفت ریـــــدی تو موهات!!! البته فقط اون نگفت همه گفتن)

منم خندم گرفته بود شــــدیــــد....

یک دفعه خانم ک گفت: ت (پروین) ولش کن، مـُــرد از خــــنــــده!!!

دیگه اصلا نمیشد منو کنترل کرد...

یک روز من و نیلوفر، عکس های بچگی مون رو آوردیم مدرسه.

اینم عکس من. اگه میخواین کامل ببینین سیوش کنین.

عکسم رو به هر کی نشون میدادم، میگفت واااای چه با مزه س! چه لپایی داشتی. وااای فکلشو نگاه کن، از همون بچگیش سوسول بوده!!!

بعضی از بچه ها میگفتن، هیچ فرقی نکردی، بعضی ها میگفتن اصلا هیچ شباهتی نداره. (نگاه کنین تو رو خدا آدم رو چه جوری دچار بحران هویت میکنن.)

صدف: اصلا هیچ شباهتی نداری!

مهسا: اتفاقا چرا خیلی شبیهه. درست مثل الانشه. خصوصا چشم ها و ابروهاش.

صدف: آره، راست میگی. جزء جزء اگه بررسی کنی، خیلی شبیهه.

نیلوفر: اینجا چند وقتت بوده؟

من: 4ماه و نیم.

ــ: چی ی ی؟؟؟ این همه مو روی سر یک بچه 4 ماه و نیمه!

ــ: ما خانوادتا پرموئیم.

ــ: ولی تو اشتباه میکنی! 4 ماه و نیم بیشتره.

ــ: مامانم منو برده عکاسی این عکسا رو گرفته. اون که اشتباه نمیکنه.

ــ: آخه این همه مو روی سر یک بچه 4ماه و نیمه؟ (حالا ول نمیکنه!)

زنگ تفریح من و نیلوفر رفتیم عکسمون رو به خانم ت و خانم ب (ناظم هامون) نشون دادیم.

من: خانم ت این رو نگا کنین، منم!

خانم ت حرفم رو باور نکرد و به مسخره گفت: آره، آره، تو که راست میگی!

من: خانم به خدا خودمم.

خانم ت: جدااا؟؟؟!!!

خانم ب: درووووغ! واقعا خودتی؟؟؟

من: آره به خدا. شما چرا هیچ کدوم باور نمیکنین؟

نیلوفر: خانم این منم، اینم خواهرم. (توی اون عکسه نیلوفر 6 ماهش بود، توی بغل خواهرش الناز. الناز هم اونجا 8 سالش بود، خیلی شبیه الآن نیلوفر بود!)

خانم ت به نیلوفر: خواهرت چقدر شبیه توئه!

بعد هر 2 تا ناظم یک لبخند ژکوند زدن.

خانم ب: من میگم عکستون رو بفرستین واسه برنامه عموپورنگ. اونجا عکس بچه ها رو نشون میدن. بعد همه مون خندیدیم.

بعد خانم ت عکس من و نیلوفر رو برد به دفتردار نشون داد. اول به عکس بعد هم به ما اشاره کرد و گفت: ایشون ایشونه، ایشون هم اوشونه!!!

بعد هم بهمون گفت: شماها برین زنگ تفریح بعدی بیاین، من برم اینا رو به خانم س (مدیر) نشون بدم!

خلاصه رفتیم سر کلاس، قضیه رو برای بچه ها توضیح دادیم. گفتیم: نکنه عکسهای ما رو بگیره، دیگه بهمون نده!

بچه ها هم گفتن: نه، وقتی خودتون میرین بهشون نشون میدین، که مرض ندارن دیگه بهتون برنگردونن. عکس بدی هم که نیست، عکس بچگی تونه.

خلاصه، خانم ص اومد ادبیات درس داد و یک ربع آخر من و نیلوفر ازش اجازه گرفتیم، رفتیم پیش خانم س.

خانم س هم انقدر توی دفتر ما رو نصیحت کرد که انقدر از این تنقلات نخورین. حتی همین کیک ها توش شیرینی کاذبه. با هم قرار بذارین هر کدومتون یک روز نون پنیر، بیارین، دور هم بخورین. سالم تره. یا مثلا گردو بخرین.

من: خب آخه گردو خیلی گرونه!

خانم س: چند بار که میخواستین کیک و از این چیزا بخرین، نخرین. به جاش پولش رو جمع کنین، گردو بخرین. (همه اینجوری فکر کنن کل مشکلات اقتصادی مملکت حله!)

نیلوفر: آره خانم. اتفاقا این (منو میگه. آخه مگه من بشکه نفتم که بهم میگه این؟) هر روز نون میاره، دور هم میخوریم.

فلاش بک

آخرای سال من هر روز نون میاوردم، چون وسط ظهر گرسنه ام میشد. بعد من و نیلوفر و پروین و زهرا دور هم میشستیم نون میخوردیم و حرف میزدیم. این 3 تا هم غرغر میکردن که تو که نون آوردی خب چرا پنیرش رو نیاوردی؟ منم بهشون میگفتم: اولا به جای اینکه غرغر کنین، خدا رو شکر کنین. دوما من اگه هم نون بیارم هم پنیر، که ورشکست میشم!!! شماها پنیرش رو بیارین.

یک روز که داشتیم دور هم نون میخوردیم، پروین گفت: من از این نون هایی که لاش یک چیزای نرمی داره، خیلی خوشم میاد.

من: یک چیزای نرم لاش داره؟ آها نون باگت ها رو میگی؟

پروین: آره. آره. خیلی خوشم میاد اون چیزای لاش رو خالی کنم، بعد بخورمش.

من: آهاااا... پشم هاشو میگی؟؟؟

یک دفعه نیلوفر و زهرا زدن زیر خنده. پروین این شکلی شد، گفت: اه، اه، حالم بهم خورد!!! منم از خنده اونا خندم گرفت. خلاصه جاتون خالی که تا 5 دقیقه داشتیم میخندیدیم.

خانم س: کار خوبی میکنین. همون نون از صد تا کیک و این چیزا بهتره.

بعد به من گفتن برم سر یکی از کلاس ها، یک چیزی رو بگم و برگردم.

رفتم، وقتی برگشتم...

نیلوفر: بیا بریم عکسهامون رو از خانم ت بگیریم.

من: خانم س چی گفت؟

ــ: گفت چقدر عکس هامون خوشگل بودن. پرسید اونی که توی بغل خواهرشه کی بود؟ گفتم منم. بعد پرسید اونی که سفید بود و موهاش رو بسته بود کی بود؟ گفتم همین دوستم که الآن رفت. (چه شخصیت international شدیم!)

رفتیم عکسهامون رو از خانم ت گرفتیم و بعد رفتیم سر کلاس.

انشاالله قسمت دوم به زودی آپ خواهد شد!

تا بعد یا علی

روز پدر + هفته آخر مدرسه قبل از امتحانات ترم (طوووووولانیه!!!)

sheitooniha — Mon, 06 Jul 2009 08:10:50 GMT

ولادت حضرت علی و روز پدر رو به همه شما عزیزان تبریک میگم!

شرمنده خارات رو آپ میکنم، به هر حال، درس و مدرسه و... خصوصا که امسال شیفت ظهر هم که بودم. آدم صبح بلند میشه، صبحونه میخوره، تا میاد 2خط مشق بنویسه و درس بخونه، باید پاشه بره مدرسه.

از مدرسه هم که من بدبخت روزهای زوج، بلافاصله باید میرفتم کلاس. روزهای فرد هم که به طور عادی میام خونه، غذا میخورم، سنگین میشم، باید استراحت کنم. باز تا میام 2 خط مشق بنویسم و درس بخونم، شب میشه باید بخوابم.

البته خدا رو شکر، سال دیگه شیفت صبحیم. همیشه فکر میکردم شیفت ظهر چقدر خوبه. حالا میفهمم صبح خیلی بهتره. البته بهتر از همه 1هفته صبح، 1 هفته بعد از ظهره. مثل دبستان و راهنماییم.

باری به هر جهت... انقدر حرفا واسه گفتن دارم، از هفته معلم که خدایی ترکوندیم نافرم! از کارهایی که سر کلاس ها کردیم و... ولی انشاالله سر فرصت آپ میکنم.

شنبه 19/2

بهمون گفته بودن، که امتحان بهداشت ترم، دینی شفاهی ترم و زبان میان ترم داریم. همه اومده بودن.

زنگ بهداشت: فقط داشتیم واسه بهداشت می خوندیم، مشکلاتی که داشتیم رو خانم هـ برطرف میکرد. خودش یک برگه بهمون داده بود، گفت فقط همین یک برگه میاد توی امتحان. اونوقت یک سوال هایی توی برگه داده بود که جوابشو توی دفتر نگفته بود. بعد هر چی بهش میگفتیم، میگفت من اینا رو سر کلاس توضیح دادم. خب ما از کجا باید توضیح تو یادمون بیاد؟

ما: خانم هـ... امتحان ساعت چندمه؟

خانم هـ: یک وقتی که شما 4 تا کلاس ( کلاس خودمون، 202 ریاضی، 206 انسانی و 207 انسانی) با هم هماهنگ باشین، چون امتحانتون با همه.

زنگ دینی: من: خانم و، بفرمایید، اینم سوالا. خانم و: خسته نباشید، ساعت خواب! من: خانم، من 4 شنبه آوردم، شما نیومده بودین.

(خانم ب که حامله شد، از بهمن به بعد دیگه نیومد. بعد از عید خانم و رو برامون آوردن که از درس 12 به بعد بهمون درس بده. خانم و هم دبیر ادبیات بود، اصلا با کتاب دینی ما آشنا نبود. اواخر فروردین به ما گفت: از هر درسی 15 تا سوال در بیارین هم تستی، هم جا خالی، هم تشریحی. تا 12/2 وقت دارین که برام بیارین، بعدش دیگه قبول نمیکنم. حالا ما توی این مدت، همش امتحان داشتیم. وقت این کارا رو نداشتیم. همه شب های آخر به دختر دایی و دختر عمو و عمه و... گفتن واسشون سوال در بیارن. من بدبخت تا نصفه شب بیدار بودم، آخر هم 2 تا درس بیشتر نتونستم در بیارم، آخه اصلا از درسهای اول خیلی ی ی سخت میشد سوال درآورد. به خاطر همین نبردم. فرداش که رفتم، خانم و گفت دیگه برام نیاری هااااا... قبول نمیکنم. 10 نمره هم داره. مستمرتو میشی 8. نگاه زهرا سر اون صحنه، هیچ وقت یادم نمیره، میخواست جـِــرَم بده. بهم گفت: حداقل بهم میگفتی که به عمه م میگفتم، واسه تو هم سوال دربیاره. حالا پاشو برو باهاش صحبت کن.

رفتم باهاش صحبت کردم، صحبت که چه عرض کنم، کل کل. بعد گفت 4 شنبه برام بیار. منم دیگه خودمو کشتم، تا 4 شنبه حاضر کردم. حالا 4 شنبه، خانم نیومد!!! حالا تعریف از خود نباشد، ولی کار هیچ کدوم از بچه ها به تمیزی کار من نشد. من گذاشتمش توی طلق و شیرازه. صفحه اولش که معرفیه، تایپ کردم. صفحات خودش رو هم خط کشی کردم و مرتب نوشتم. ولی بقیه یا خیلی بد خط مینوشتن. یا برگه هاشون تمیز و مرتب نبود. یکی دیگه هم بود که به برگه ها یک منگنه نزده بود، چسب زده بود. و... آخر هم مستمرم رو 20 داد)

بعد هم امتحان شفاهی قرآن (3نمره) + معنی آیات (1نمره) از اونایی که مونده بودن از جمله من گرفت. (شفاهی 10 نفر مونده بودن، معنی همه. قرار بود از اول دفتر نمره که پروین باشه شروع کنه، تا آخر از همه شفاهی بپرسه، بعد وقت بده، بچه ها معنی بخونن، دوباره از اول شروع کنه، تا آخر. ولی وقت نبود) از شفاهی نمره گرفتم. بعد دستشو گذاشت روی یک آیه گفت: معنی کن. گفتم هنوز واسه معنی آماده نیستم. گفت: حالا تو معنی کن. شاید بلد بودی. معنی کردم. گفت: خب بلدی که، میخواستی علکی نمره نیاری؟؟؟!!!

اومدم بشینم... زهرا: چند شدی؟ من: 4 از 4. زهرا: واااای، پروین، یعنی میشه منم برم، 4 بشم؟؟؟

رفت، 4 شد برگشت، دیگه در پوست خود نمی گنجید.

زنگ جغرافی: بهمون خبر رسید که امتحان زبان و بهداشت تا اطلاع ثانوی کنسل شده، و به روز 2 شنبه موکول شده. خانم هـ (دبیر جغرافی) هم لطف کردند، از ترم اول یک عااااالمه رو حذف کردن. چون یک روز برای 2 تا کتاب بیشتر وقت نداریم، خیلیاشو حذف کرد و فقط مهم هاشو بهمون گفت بخونیم.

یکشنبه 20/2

7 نفر از بچه ها تحصن کردن، نیومدن. آخه 5 شنبه امتحان دینی داشتیم. پیش دانشگاهی ها هم از همون بیستم، امتحان هاشون شروع شده بود. (هر کدوم از دبیرا که میگفتن از کی دیگه نمیاین، بچه ها میگفتن از بیستم، چون امتحان پیش دانشگاهی ها شروع میشه، مدل چیدن صندلی ها مثل وقت امتحان ها میشه. ولی انقدر برامون امتحان گذاشتن، که مجبور شدیم تا 2 شنبه بیایم.) امتحان ریاضی هم داشتیم از فصل 6 مثلثات.

زنگ ریاضی: خانم ک اومد، 5 دقیقه خوندیم.

برگه ها رو که داشت بهمون میداد، نیلوفر گفت: خانم من اگه کم بشم حق ندارین ناراحت شین.

خانم ک با تعجب: بله ه ه؟؟؟؟

نیلوفر: نه! منظورم اینه که کم میشم، ناراحت نشین. آخه مثلثات خیلی سخته.

بعد هم خانم ک گفت: چک نویس هاتون رو ببینم.

مثلا داشت چک میکرد که تقلب نداشته باشیم.

خانم ک: چرا همه شما چک نویس هاتون بالاش سوراخ منگنه داره؟؟؟

من: آخه همه رو نیلوفر داده، برگه ها هم با منگنه به هم وصل بوده. (آه در بساط نداریم چه برسه به چک نویس!)

بچه های 203 تجربی معلم نداشتن. اومده بودن توی سالن، سر و صدا راه انداخته بودن. ما هم گفتیم، خانم تمرکز نداریم و خلاصه از این سوسول بازیا. خانم ک هم بهشون تذکر داد.

5 تا سوال بود. من تا سوال 3 که جواب دادم، خانم ک گفت: بچه ها جیغ نکشین، سر و صدا نکنین، چون من به خانم ت (ناظم مون) و بقیه، گفتم شما امتحان دارین، ولی خودم میخوام پای تخته سؤالا رو حل کنم.

همه خر ذوق کردیم در حد تیم ملی. یک مختصر جیغی هم زدیم. سوال ها رو برامون حل کرد و توضیح داد. بهمون هم گفت که اگه کسی اومد، حواستون باشه، طبیعی کنین.

یک بار خانم ب (ناظم) اومد یک مطلبی راجع به کلاس تقویتی فیزیک بگه، یک بار هم، یکی از بچه ها اومد، لیست غایبی ها رو بگیره، که ما هر 2 بار طبیعیش کردیم.

زنگ که خورد، خانم ک به شوخی گفت: پاشین برگه هاتونو بیارین. نیلوفر: خانم، تا به حال امتحان به این خوبی نداده بودم. خانم ک: خجالت بکش، به این میگی امتحان؟

شیمی: خانم گ نیومده بود.

زبان: بچه ها تمرین حل کردن. زهرا و پروین رفتن جلو، با خانم م حرف زدن. بعد من رفتم، باهاش یک کم حرف زدم و مشاوره مجانی و... (هر وقت بچه ها میرن پای تخته واسه تمرین، این خانم م با 2 و3 نفر میشینه به حرف زدن، بعد وقتی تمرین پای تخته حل شد، چک میکنه!) برگه های امتحان ریاضی 4شنبه هفته پیش رو هم داد بهمون. من از 12 شدم 6 !!!! (آخه اون روز خیلی سر درد بدی داشتم) البته فقط من اینجوری ندادم، همه همین طوری دادن، آخه امتحانش خـــیــــلــــی سخت بود! من موندم این چطور تونست امتحان به این سختی از تصاعد و بردار و احتمال بگیره!!! حالا بدی خانم م هم اینه که اول نمره رو نگاه میکنه بعد برگه رو میده!

بعد گلناز ق ( از بچه های 203 ، عاشق خانم م، هم مدرسه ای من از دوران ابتدایی، بابابزرگش هم دوست بابابزرگ من بوده، بــــه بـــــه!!!) با شیرین هـ (هم کلاسی گلناز و دوست صمیمی زهرا، خیلی بچه باحالیه، همه ریاضی ها تجربی ها باهاش دوستن.) اومدن توی کلاس ما که خانم م رو ببینن.

من: چرا اومدین اینجا مگه دبیر ندارین؟

گلناز: خانم ع (دبیر زیستشون) بخش آخر زیست رو درس نداده، حالش هم بد بوده، جلسه آخر هم که هست، دیگه هیچی، خانم س(مدیر) پاشده اومده بهمون درس داد فصل آخر رو. حالا هم درس تموم شده، ما اومدیم اینجا.

من (با تعجب): خانم س؟؟؟!!! خوب هم درس داد؟؟؟

شیرین: آره خوب بود.

خیلی دوست دارم بدونم خانم س چه طوری زیست درس داده!

یکی از بچه های 204 تجربی اومد، دفتر خاطراتشو داد به خانم م. خانم م گذاشت توی کیفش که براش خاطره بنویسه. یکدفعه گلناز کیف خانم م رو برداشت گفت: ببینم، چه شکلیه دفترش.

خانم م عصبانی شد، کیفشو از دست گلناز کشید، گفت: مگه من تا به حال توی کیف تو دست کردم؟ من اصلا تا به حال از این کارا کردم؟

گلناز هم ناراحت شد، قهر کرد، رفت روی یکی از نیمکت های کلاسمون نشست. حالا هی خانم م بهش گیر داده بود، پاشو بیا اینجا، اونم نمیومد.

خانم م: بهت میگم پاشو بیا اینجا!!!

گلناز، بعد از کلی اصرار اومد...

خانم م: معذرت خواهی کن!!!!!!

گلناز: با این که کاری نکردم، ولی معذرت میخوام.

بعد هم رفت دوباره نشست... خانم م گفت: این چقدر پر روئه، میگه با اینکه هیچ کار نکردم.

خلاصه دوباره کلی اصرارش کرد، آخرش گلناز اومد....

خانم م: گلناز جان ببخشید، تقصیر من بود. باهات بد حرف زدم.

بعدش هم صحنه روبوسی و رمانتیک بازی و... موقع برگشتن ها هم، با هم رفتن، خونه شون.

من و نیلوفر هم، جای پل هوایی خانم ک رو دیدیم...

نیلوفر: خانم ک، سلام!

خانم ک: سلام علیکم!

نیلوفر: خانم نمیگین بسم الله؟؟؟

خانم ک: نه، بسم الله مال ج ( افسانه)...

من: خانم منم بسم الله داشتماااا....

خانم ک: خب تو که سلام نکردی!!!

من: خب سلام...

خانم ک: بــَــَــَـله... بسم الله!!! (یک روز سر ایستگاه خانم ک افسانه رو دید، کتاب ریاضی و تمام برگه ها از دستش افتاد!!! بسم الله هم از اونجا مد شد!)

رسیدیم جای پله برقی پل هوایی. من به خانم ک گفتم: خانم چطور میتونم این نمره رو جبران کنم؟؟؟

بعد یک پسره به شوخی به نیلوفر گفت: واستا با موبایلم ازت عکس بگیرم!

نیلوفر هم با عصبانیت گفت: فقط میخوای من رو اذیت کنی. آره؟؟؟

از اونجایی که خانم ک خیلی گوشاش تیزه، گفت: ن (نیلوفر) حرف بعضیا رو باید نشنیده بگیری، همونطوری که من حرف ط (من) رو نشنیده گرفتم!

من: خب خانم مگه من چی گفتم؟

خانم ک: همین که چطوری نمره ت رو جبران کنی؟

من: خب خانم چی کار کنم؟ من اون سر درد بدی داشتم، اصلا نفهمیدم چی نوشتم توی برگه م!

خانم ک: من نمیدونم چی کار کنی!

من: خانم یک جوری جبران میشه، اگه شما اون برگه های امتحان قبل از عید رو بیارین، جبران میشه! (آخه یک امتحانی قبل از عید گرفت، که 2 تا سوال امتیازی هم داشت. همه بچه ها میگفتن خراب کردن، البته نه خرابتر از این امتحان! ولی به هر حال، من خیلی خوب دادم. حالا از شانس بد من خانم ک برگه ها رو گم کرده بود!!!) آخه اون بهترین امتحان زنـــدگـــیــم بود.

خانم ک با تأکید: بهتــرین امتحان زنــــدگــــیــــش!!!

خداحافظی کرد و رفت! بعد من از نیلو پرسیدم چی کار کنم؟ گفت: تو ترمت رو خوب شو بهت 20 میده! (عجب پیش بینی درستی داره هااااا... مستمرم رو 20 داد بهم، نمره سالانه م رو هم همین طور!)

دوشنبه 21/2

فیزیک: اومد گفت: برگه هایی که دادم به خانم ت (ناظم) ، واسه زیراکس، گم شده. ( یک امتحانی ازمون گرفت، از تعریفی های کتاب) ما هم همه خوشحال، یک نیم ساعتی مونده بود به زنگ، منا گفت: خانم کار خدا بوده، همون بهتر که گم شد.

یک دفعه یکی در کلاس رو باز کرد، گفت: خانم ت میگن برگه ها پیدا شده. هممون برگشتیم به منا فحش دادیم، با این چشم شورش. خانم ف گفت: زنگ دیگه امتحان میگیرم، الآن که وقت نیست.

هندسه: ما داشتیم امتحان فیزیک میدادیم، خانم ع هم مستمرها رو حساب میکرد. امتحانمون 4 تا سوال داشت. البته هر سوالی اندازه 10 تا سوال، الف ب ج د داشت. جر خوردیم همه، سر این امتحان. یک سوالایی درآورده بود.

البته با اینکه همه خراب دادیم، ولی ناراحت نبودیم، چون قرار نبود تصحیح بشه. آخه هیچ کس امتحان های آخر رو تصحیح نمیکنه. آخرش هم مستمرم رو شدم ۲۰ نمره سالانه م رو هم ۵/۱۹

بعد بلافاصله اومدن امتحان بهداشت گرفتن... اونم ترم!!! تازه گفتن از طرف اداره هم میاد بازرسی میشه!!!!! آخه یکی نیست بگه بهداشت هم شد درس، که از اداره بخوان بیان نگاه کنن به برگه ها...

یک سؤالای سختی درآورده بود این خانم هـ... با خودمون گفتیم، بهداشت و این سوالا؟؟؟ 2 ، 3 تا سوالش که از زیست پارسال بود. چند تای دیگه ش رو هم خانم هـ نه توی دفتر بهمون گفته بود، نه سر کلاس.

حالا هر چی ما بهش میگفتیم، نگفتی... میگه: گفتم، شماها سر کلاس گوش نمی دادین!!!

آخه اگه گوش ندیم، 2 ، 3 نفرمون گوش نمی دیم، نه همه مون!!!! چند تا از سوالاش هم که جغرافی بود. آلودگی آب را تعریف کنید. که البته کور شه این سؤال که منو ندید. 20 تا سوال داشت هر کدوم 1 نمره.

1 سوالی بود، کدام بیماری غیر واگیر نیست؟؟؟ خب بگو کدوم بیماری واگیرداره؟

4 تا گزینه داشت. هر کدوم 2 تا بیماری داشت. خانم هـ گفت اشتباه چاپی شده. هیچ کدوم از گزینه هاش به طور کامل درست نیست. تو همه گزینه ها، هر چی بیماری واگیر دار می بینید، علامت بزنید.

مدل جدید تستی، علامت بزنیده، یادتون نره! خب به جای این سوال بگین 2 تابیماری واگیردار نام ببرید.

خلاصه همه از این امتحان مینالیدن. من شدم 18!!! زنگ تفریح که خورد، همه بچه ها با هم رفتیم توی سالن، به رقصیدن، که مثلا روز آخری حالشو ببریم. یک دفعه دفتر دارمون، به قول مدیرمون، نــــاهــــیــــد جــــون (خانم س بهش میگه ناهید جون!!!) اومد گفت دهه فاطمیه س. همسایه ها میگن اینا چرا دهه فاطمیه دارن میرقصن؟؟؟ (هم هیچ کی نه و همسایه ها... آخه دهه فاطمیه که تموم شده بود... حرف مفت میزنه از خودش)

گفت: نمره انظباتتون دست منه و... (غلط اضافی کرد... نمره انظباط دوم ها دست خانم ب... اول ها هم خانم ت...) همه مون رو فرستاد توی کلاسمون... ولی ما کم نیاوردیم، توی همون کلاس هم زدیم، رقصیدیم.

حالا هی ما در رو می بستیم که این گیر نده، تا میزدیم روی میز و 2 ذره، قر میدادیم، این خانم ح در رو وا میکرد، میگفت ساکت، برین بشینین و... کلی هم شیرین باهاش کل کل کرد.

خانم ح: نمره انظباطتو کم میدم.

شیرین: نمره انظباط ما دست شما نیست، دست ناظم های خودمونه. تازه شما هم اگه میخوای کم بدی، کم بده. اصلاً مهم نیست... (ایول شیرین!!!)

بعد هم رفت توی کلاسش و درم بست... خانم ح هم اعصابش خورد شد در حد تیم ملی...

رفتیم همه سر کلاسامون، منتظر دبیر بودیم...

بعد خانم م اومد گفت امتحان زبانتون کنسل شده. بچه ها تو رو خدا واسه ترمتون تا میتونین بخونین. من پایه رو میذارم روی ترمتون، البته انقدر نمره سر کلاسی ازتون دارم که میتونم مستمر رد کنم. ولی مبنا رو میذارم امتحان ترمتون، سعی میکنم مستمرهاتون رو بالا بدم، شما هم سعی کنین خوب بخونین! (الهی قربونش برم! هر چی زنگ میزنم گوشیش خاموشه!)

اون که از کلاس رفت بیرون، من سر جام نشسته بودم و رفتم... رفتم به شیطونی هایی که در طول سال میکردیم، یاد چسبیدن هامون به در و دیوار و شیشه و انواع سطوح مختلف! به خاطراتی که تموم شد و به این که آخرین روز بود و چه جوری با 2 تا امتحان حالمون رو گرفتن.

یاد اون روزی افتادم که سر زنگ زبان فارسی، زهرا یک سیب از توی کیفش در آورد، یک گاز میزد، میداد به پروین که پهلوش بود، باز پروین گاز میزد میداد عقب به من، منم گاز میزدم میدادم جلو به زهرا و همین جور می چرخید... نیلوفر و بقیه بچه ها هم که حالشون به هم خورد... خصوصا نیلوفر، آخه نیلوفر پهلوی من و پشت سر زهرا نشسته بود. همه بچه های کلاس فهمیدن، فقط خانم ص نفهمید، آخه پای تخته داشت درس میداد، بلا نسبت شما، یک کم خنگ هم هست... همه، همه چی فهمیدن، جز درس!!!

نیلوفر اومد جلوم یک بشکن زد، گفت: پاشو! باید بریم 203... رفتیم!!!

من: زهرا کو؟

نیلوفر: مامانش اومد دنبالش، با هم رفتن خونه خالش.

زنگ عربی: خانم ز اومد، ما هم از اونجایی که درس رو تموم کرده بودیم، همه نشستیم به حرف زدن. پروین داشت رمان هما رو واسه من وافسانه تعریف میکرد، منا و نیلوفر هم با هم درگیر بودن و حرف میزدن.

آخر ساعت خانم ز اومد پهلومون نشست... بحث شد سر خواننده ها.

نیلوفر: خانم من عاشق ساسی مانکنم.

من: تو عاشق اون میمون دیوانه ای؟

خانم ز: راست میگه. اون که خیلی دیوونه س.

من: خانم شما ساسی مانکن رو از کجا میشناسین؟؟؟!!!

نیلوفر: خب توی ماهواره میذاره دیگه.

من: مگه شما ماهواره دارین؟

خانم ز: نه، ولی سی دی و کامپیوتر که داریم.

صدف انقدر بهم خندید و گفت: خانم دمتون گرم، خیلی خوب جوابشو دادین.

روز آخری هم آدم رو پاستیل میکنن.

تا بعد... یا علی

فیزیک سرا + کارنامه ها

sheitooniha — Tue, 30 Jun 2009 07:38:18 GMT

سلام... سلام... خیلی وقت پیش میخواستم این آپ رو بذارم ولی به خاطر مشکلات زیاد، و گیر دادن دبیران گرامی به درس و... نتونستم آپ کنم.

پنج شنبه 27 / 1 رفتیم فیزیک سرا توی کوهسنگی. وای خدا... این فیزیک سرا محشر بود.

فلاش بک... شنبه بود و من و فائزه و فاطمه ج، جغرافی نخونده بودیم. خانم هـ هم میخواست یک عالمه درس بپرسه.

فائزه : بچه ها پایه این همین الآن شورا بذارین؟

من: من که پایه م شدید!!! از بقیه بچه ها هم بپرس.

فاطمه ج: نــــه. من خوندم، میخوام ازم بپرسه.

فائزه: تو رو خدا... ما هیچی نخوندیم.

من: حالا تو از کجا مطمئنی حتما تو رو میگه؟

فاطمه ج: نه! شوخی کردم. اگه شما میگین شورا باشه، قبول!

رفتیم با بچه های کلاسای دیگه هم صحبت کردیم، اونا هم پایه ی کلاس پیچوندن بودن.

رفتیم پیش خانم س (ناظممون)...

ما: خانم ما میخوایم جلسه شورا همین الآن باشه...

خانم س: آخه الآن سرمون شلوغه.

ما: خانم، ناز نکنین دیگه! بذارین جلسه رو. ما دیگه بعدا وقت نداریم هااااا....

خلاصه رفتیم توی دفتر... راجع به اردو و فیزیک سرا و... بحث شد!

من و فائزه: خانم همه کلاسای دوم رو بردین فیزیک سرا ولی 201 ریاضی رو نبردین هنوز.

خانم س: ما که همه رو بردیم!

نیلوفر د (از بچه های 202 ریاضی، مامانش هم مداح مدرسه مونه) : نه خانم، نه اولا رو بردین، نه 201 رو.

خلاصه یکم صحبت کردیم، قرار شد یک روز ما رو با یکی از اولا ببرن فیزیکسرا.

یکی رفت به این کلاس اولی ها گفت: قراره بریم فیزیک سرا. یکدفعه همه شون گفتن: اااااااه ه ه... (این اولامون دنبال یک چیزای دیگه بودن)

خلاصه مدیر وناظم محترم انقدر حرف زدن که رسیدیم به آخرای زنگ. البته دمشون گرم... دیگه وقتی رسیدیم کلاس هم درس پرسیده بودن، هم کتابو تموم کرده بودن.

اول رفتیم سالن شماه 1...

یک رباته بود که طبق یک برنامه ای پیانو میزد...

یک گردونه دستی بود که وقتی یکی میچرخوندش، لامپ ها روشن میشد. یک لامپ کم مصرف بود و یکی پرمصرف. میزان انرژی مصرفی شون رو نشون میداد و این که لامپ کم مصرف چقدر کم تر از یک لامپ معمولی برق مصرف میکنه.

توی همون سالن 2 تا آینه مقعر بود، یکی این ور سالن، یکی اون ور سالن. وقتی 2 نفر میرفتن، توی کانون اون 2 تا عدسی حرف میزدن، راحت حرف همدیگه رو میشنیدن، ولی بقیه نمیتونستن بفهمن. چون صدا توی کانون 2 تا عدسی منعکس میشد. انقدر آینه هاش بزرگ بود که واسه رفتن جای کانونش باید از 5 تا پله میرفتی بالا.

من و نیلوفر رفتیم که با هم حرف بزنیم. من گفتم: نیلوفر یک چیزی از امـــیـــر برات بگم؟؟؟

فلاش بک... یک امیر حسین نامی هست. که اولای سال به نیلوفر گیر داده بود، هی بهش میگفت: مماختو (همون دماغ) برم من! یا میگفت: خانم ببخشید، شما مماختونو کجا عمل کردین؟ (آخه نیلوفر، سال اول راهنمایی که بود، با مماخ رفت تو شیشه مغازه! حالا مماخش قوز در آورده) منم به نیلوفر گفتم: این امیر یکی از دندونای جلوش افتاده. دفعه بعدی این حرفو بهت زد، این چیزی رو که من بهت میگم بگو. (فضول شدین، بدونین من چی بهش گفتم؟ خب ادامه رو بخونین!!!)

دفعه بعد که امیر بهش گفت: خانم ببخشید، شما مماختونو کجا عمل کردین؟ نیلوفر گفت: همون جایی که شما دندونتون رو پر کردین!!! (همین رو به نیلوفر گفته بودم)

دیگه از اون به بعد، امیر خفه شد!!!

یک دفعه دیگه هم سر زنگ عربی بود، خانم ز معنی درس رو گفته بود. یک استراحت 5 دقیقه ای بهمون داد، که بعدش قواعد رو درس بده.

نیلوفر بهم گفت: دیوید کاپرفیلد در آن واحد میتونسته 3 جا باشه.

من: فکر کن، تو امیر رو ببینی بخوای 3 تا بشی. یکی روبروش، یکی پشت سرش، یکی هم اونور خیابون. بعد امیر با خودش میگه: اِاِاِ... مماخ کدومو برم من؟؟؟

من و نیلوفر که سکته کردیم از خنده... حالا مگه خندمون بند میومد؟؟؟!!! انقدر خندیدیم که دلمون درد گرفت!!!

خانم ز: تا ن(نیلوفر) و ط(من) نمردن از خنده، بریم سراغ قواعد!!! من و نیلوفر هم به جای اینکه خندمون بند بیاد، بیشتر خندمون گرفت!!!

نیلوفر: آره... بگو!

من: خب، چی بگم؟؟؟

من و نیلوفر که ترکیدیم از خنده... بلافاصله بعد از ما هم، همه زدن زیر خنده. همه گفتن وقتی رفتین با هم دیگه حرف بزنین، صدای پچ پچ تون کل سالن رو پر کرده بود!!! آروم هم بلد نیستیم حرف بزنیم.

یک ربات دیگه ای هم اونجا بود، که قراره بعدا سخنگو شه. الآن فقط سرش و چشاش رو تکون میده و از اون همه کارتی که جلوش گذاشتن، یکی رو بر میداره.

بعدش رفتیم یک قسمتی که 4 تا لامپ داشت، باید مثل دوچرخه رکاب میزدی تا لامپا روشن شه. هر چی تند تر رکاب میزدی، لامپای بیشتری روشن میشد.

من رفتم رکاب زدم. منم خیلی تند رکاب میزدم. نیلوفر گفت: اگه میدونستم انقدر دوست داری، واسه تولدت یک دونه از همینا میخریدم!!! یکدفعه همه زدن زیر خنده.

بچه ها، توی سالن مشغول بودن، که من به نیلوفر گفتم، برو جای اون آینه، منم برم جای اون یکی آینه، که یک چیزی بهت بگم.

رفتیم... گفتم: ها راستی، بگم چی میخواستم از امیر بهت بگم؟

نیلوفر: آره، بگو.

من: مماختو برم من.

نیلوفر: بـــی شــــعـــور!!! (خیلی ممنونم)

جفتمون غش کردیم از خنده!!!

بعدش هم رفتیم سالن شماره 2...

یک چنگی بود که با بخار آب کار میکرد. یعنی سیم هاش بخار آب بود. توی بخارهاش نور قرمز هم داشت. (جــــل الــــخــــالــــق!!!) انقدر هم آهنگ هایی که میشد باهاش زد رمانتیک بود.

بعد هم پدیده بستاب (خطای دید) رو نشونمون دادن. یک دستگاهی بود اونجا که یک عالمه توپ داشت، که این ها رو به ترتیب پرتاب میکرد. وقتی نور بستاب رو روشن میکردن، این توپ ها رو هوا معلق به نظر میرسیدن.

بعدش رعد و برق مصنوعی رو بهمون نشون دادن. صداش و شکلش و... خیلی طبیعی به نظر میرسید. بعدش هم تخلیه الکتریکی بین یک دستگاهی با یک مهتابی. که نشون میداد چجوری بدون سیم مهتابی روشن میشه.

بعد رفتیم سالن شماره 3... اونجا هم یک سری دستگاه هایی بود که پدیده بستاب و شکست نور رو نشون میداد. تخت مرتاض ها هم بود، همه مون خیلی راحت روش خوابیدیم. البته وقتی بلند شدیم احساس کردیم کل بدنمون سوراخ سوراخ شده!!!

یک آینه هم اونجا بود، یکی یک طرفش می نشست، یکی هم اون طرف دیگه ش. توی آینه، سمت چپش خودش رو میدید، سمت راستش دوستشو!!! یعنی صورتشون ترکیب میشد. نصفه سمت چپ صورت خودش بود، نصفه سمت راست صورت دوستش!!! (جــــل الــــمـــــلـــــق!!!) همه این جوری شده بودن از تعجب

بعدش هم رفتیم توی باغش، همه دور هم نشستیم و گفتیم و خندیدیم. خانم س (ناظم مون) برامون کیک خرید و چای آورد. بچه ها با موبایل از هم دیگه عکس گرفتن و... یک کم هم بلوتوث بازی کردن. خلاصه، دور هم بودیم خوش گذشت.

بعدش همه با هم رفتیم کوهنوردی. روی کوه دسته جمعی عکس گرفتیم.

یکی از بچه های اول: بچه ها ما از پشت کوه اومدیم.

من: نــــه ه ه... ما از جلوش اومدیم، داریم میریم پشتش...

یک دفعه همه زدن زیر خنده.

یک خانمه اونجا بود که معلم بچه دبستانی ها بود. داشت با موبایلش ازشون عکس میگرفت. موبایلش 5610 بود.

من با ذوق: نیلو، نیلو... این خانمه رو نگا. موبایلش عین همون موبایلیه که من می خوام بخرم. (داغ دلم تازه شد، آخه اون موقع هنوز موبایل نخریده بودم!!!)

نیلوفر: اِاِاِ... اینه؟ چقدر قشنگه ه ه!!! (من دیگه خر ذوق کردم، یکی باید میومد از روی زمین جمعم میکرد)

بعد چند تا از بچه کوچولوهای مدرسه مون، رفتن قسمت شهر بازیش، سرسره بازی و... (خوشحالن واسه خودشون!!!)

بعد هم رفتیم نمایشگاه تابلو و صنایع دستی. چند تا از بچه ها تابلو و چیزای دیگه، خریدن.

توی نماشگاه که بودیم نیلوفر یک بچه ای رو دید، گفت: الهی قربونش برم چقدر ناااازه.

بعد یک تابلو دید عکس گربه روش بود، گفت: الهی قربونش برم.

خانم س هم گفت: تو هم که هر چی می بینی میخوای قربونش بری!!!

مینی بوس اومد، توی مینی بوس هم که ترکوندیم. هر چی شعر جـِـــوادی بود، خوندیم.

ولی له شدیم. یک کلاس اول + کلاس خودمون + خانم س توی یک مینی بوس بودیم. رسیدیم مدرسه و بعدش رفتیم خونه هامون.

اون روز فقط زنگ فیزیک توی مدرسه بودیم. (اصلا اون روز، سر تا پا فیزیک بودیم!) به عبارتی، زنگ زبان فارسی و ورزش رو پیچوندیم.

جای همگی خالی...

یکشنبه ۲۴ خرداد پروین به من زنگ زد گفت کارنامه ها به جای ۴ شنبه امروز حاضره.

خلاصه رفتم گرفتم و اعتراض هم دادم حالا امروز که واسه نتیجه اعتراض ها رفتم دیدم همه دبیرا واسه همه اونایی که اعتراض کرده بودن نوشتن اعتراض وارد نیست.

این دبیران محترم زحمت میکشن فقط میرن توی دفتر اعتراض ها می نویسن اعتراض وارد نیست!!! حتی یک نگاه هم به برگه نمیکنن. هم مامانم هم دوستام گفتن اعتراض نکن اینا هیچ کار نمیکنن.

توی کلاسمون رتبه چهارم شدم. سمیرا طبق معمول اول با معدل ۷۵/۱۹ رعنا و سیما دوم با معدل ۱۲/۱۹ زهرا سوم با معدل ۹۹/۱۸ و من چهارم ۹۰/۱۸.

البته معدل درسهای خصوصیم شد ۳۹/۱۹

معدلم بدون جغرافی هم میشه ۱۸/۱۹ (این جغرافی هم معضلی بود هاااا... البته نمره سالانه جغرافیم نشد ۵/۱۳ شد ۱۶!!! ۵/۲ نمره پیشرفت!)

کلاس زبانمون هم از 1 تیر شروع شد. با خانم ر (همون که FCE 1 باهاش داشتیم) ولی خدا رو شکر این ترم هر جلسه نیم ساعت دیر نمیاد. اون ترم که بدبخت شدیم مجبور شدیم هفته آخر هر روز رو بیایم کلاس!

تا آپ بعدی... یا علی

عربی+ ادبیات+ زبان

sheitooniha — Mon, 15 Jun 2009 14:38:05 GMT

سلام علیکم... سلام علیکم... خوب هستین؟ چه خبرا؟ من بازم اومدم. ولی این بار وقایع آخرین امتحان ها رو آپ میکنم.

اول از همه تولد حضرت زهرا و روز مادر رو به همه شما تبریک میگم.

و بعد هم رئیس جمهور نشدن میرحسین موسوی رو به همه تسلیت میگم. البته در انتخابات شد، در انتصابات نشد.

اگه آقای موسوی میشد، الآن ۳ تا رئیس جمهور داشتیم. خانم زهرا رهنورد، آقای موسوی و آقای خاتمی که هر ۳ آدم های تحصیل کرده و موفقی هستن. ولی حیف حیف حیف!!!

بابای من در طول این ۳۰ سال اولین باری بود که رأی داد. البته با فاکتور از یک باری که توی برگه با خودکار آبی نوشت سفید!!!

بابای من به موسوی رأی داد. وقتی فهمید امسال هم مثل ۴ سال پیش انتصاباته نه انتخابات. گفت: چه اشتباهی کردم. اگه میدونستم امسال هم انگولک میکنن، هیچ وقت رأی نمیدادم.

دیروز یک نفر توی یاهو مسنجر این پی ام رو بهم داد.

« تعداد شرکت کنندگان در انتخابات: 42,026,078

تعداد آرای باطله: 38,716

1- میرحسین موسوی خامنه 19,075,623

2- مهدي کروبی 13,387,104

3- محمود احمدی نژاد 5,698,417

4- محسن رضایی میرقائد 3,754,218

لطفا در اطلاع رسانی این خبر ما را یاری کرده و به دیگران خبر دهید»

خب دیگه، حالا حرف سیاسی بسه. بریم سراغ خاطرات.

________________________________________________________________________

شنبه ۱۶/۳(امتحان عربی)

معنی زیاد نخونده بودم، ولی به جاش قوائد رو فول بودم.

قبل از امتحان من و وحیده داشتیم در مورد ریاست جمهوری و... صحبت میکردیم.

وحیده: رفتم پیش خانم ک (دبیر ریاضی) گفتم: خانم به کی رأی میدین؟ گفت: به خودم. منم گفتم: خانم شما هم مثل کروبی میمونین، اعتماد به نفستون زیاده. بعد زد تو سرم گفت: خانم ب (ناظم) نگاه کنین من رو با کروبی مقایسه میکنه.

من: جدا میخواد به خودش رأی بده؟ اعتماد به نفسش خیلی زیاده.

وحیده: آره، تازه خانم ت و ب هم میخوان به خودشون رأی بدن!

من و نیلوفر با هم رفتیم توی دفتر، پیش خانم ک. سلام و احوالپرسی کردیم، بعد نیلوفر از خانم ک پرسید: ریاضی ها چطور بود و مستمر ها رو چند دادین؟

خانم ک هم گفت: مستمرها رو کیلو کیلو از جیبم برداشتم دادم!

من: به کی میخواین رأی بدین؟

گفت: به خودم!

نیلوفر: یعنی میخواین توی برگه بنویسین خانم ک؟

گفت: آره!!!!

من: خانم یک سوال راز موفقیتتون چیه؟

تا این رو پرسیدم دستمال سبزها رو دور دستمون دید و فهمید طرفدار موسوی ایم. گفت: اه اه اه... برین بیرون.

دخترش هم گفت: اه اه.

بعد هم از پیشمون فرار کرد!!!

من و نیلوفر با تعجب: خانم مگه چیه؟ چی شده مگه؟

خانم ک: برین بیرون، حالم به هم خورد.

ما: مگه از موسوی بدتون میاد؟

خانم ک: نه، ولی دلیل نمیشه که آدم اعتقادش رو هوار هوار جار بزنه!

بعد رو کرد به خانم ب گفت: خانم ب، بستن شال سبز مگه جرم نیست؟

من: خانم شال نیست که!

خانم ک: ببخشید، مچ بند! بستن مچبند سبز توی مدرسه جرمه! حالا هم برین بیرون.

من: خانم من نمیرم! یک سؤال داشتم.

خانم ک: من رشته م ریاضیه! عربی بلد نیستم. برین بیرون!

من: نه خانم، سؤال عربی نیست. میخواستم بدونم راز موفقیتتون چیه؟

خانم ک: هیچی! هیچ رازی نداره.

من: امکان نداره من باید بدونم راز موفقیتتون چیه؟ (چقدر من سیریشم!)

خانم ک خندید و گفت: کم حرف میزدم، وقتی هم بهم میگفتن برو بیرون، میرفتم.

خلاصه... خداحافظی کردیم و رفتیم سر جلسه.

توی کلاس اصلا حرف از عربی نبود. فقط حرف از انتخابات بود و چرت و پرت های دیگه.

من و نیلوفر و پروین و زهرا داشتیم با هم حرف میزدیم...

پروین: سر جلسه آمار شماها رفته بودین، خانم د (مشاور) مراقب بود، هی میگفت پاشین برگه هاتون رو بدین، این خانم (منظورش من بودم) پاش رو انداخته بود روی اون یکی پاش، برگه ش رو هم ۶ متر گرفته بود بالا، با خیال راحت نشسته بود. اصلا انگار نه انگار که خانم د میگه برگه هاتون رو بیارین.

کلی با این ادا بازی هاش ما رو خندوند.

بعد زهرا با چند تا از این بچه های ۲۰۲ ها غیبت من رو کردن.

زهرا: فاطمه راضی باش غیبتت رو کردیم. گفتیم عرضه تقلب کردن نداری! یعنی تقلب رسوندن، تو گرفتن که ماشاالله چشات خوب چهار تا میشه.

من: تو تقلب گرفتن هم عرضه ندارم!

زهرا: آره... تو عرضه نداری. سر آمادگی دفاعی که خوب سرت رو برگه من بود چشات چهار تا شد.

من: خب آخرش هم هیچی نتونستم بخونم، با اون خط مثلا قشنگت.

زهرا: خب مادر جان تو مشکل داری! اون همه سرت رو برگه من بود هیچی ننوشتی؟

من: نه! من مشکل ندارم. خط تو مشکل داره.

بعد از یک ربع خانم د اومد توی کلاس، تا دید ما مچبند سبز بستیم گفت: آخه مگه شماها میتونین رأی بدین؟

ذوق ما رو کور کرد!!!

خلاصه... امتحان هم آسون بود، نسبت به ترم اول.

آخر جلسه که خانم د گفت: کم کم آماده شین که برگه هاتون رو بدین، گفتم خانم از طرفدارهای موسوی دیرتر بگیرین! فقط ۲ یا ۳ نفر احمدی نژادی بودن، بقیه همه موسوی! همه گفتن ایول.

از امتحان که اومدیم بیرون...

نیلوفر: چند میشی؟

من: حدودا ۵/۱۸

نیلوفر: من هم خوب میشم حدودا ۱۷

رفتیم توی یکی از کلاس های اول، امتحان شیمی داشتن. خانم ک و خانم گ (دبیر شیمی) اونجا بودن.

نیلوفر به من گفت: آخی ی ی... نگا چه شکم خانم گ اومده بالا!!!

من: مگه فضولی؟! به تو چه؟ خب حامله س دیگه نابغه!

بعد من به خانم ک گفتم: خانم شما تابستون جایی کلاس برنمیدارین، یا کلاس خصوصی؟

خانم ک: مگه دیوانه م؟ ۹ ماه سال تحصیلی کمه؟ ۳ ماه تابستون هم کلاس بردارم!

آخرش هم خداحافظی کردیم و رفتیم.

__________________________________________________________________________

دوشنبه ۱۸/۳ (امتحان ادبیات)

شبش بیدار بودم، خسته و کوفته رفتم سر جلسه.

دم در مدرسه من و چند تا از اول دوم ها دور هم جمع شده بودیم، اول ها که توی ستاد موسوی تبلیغات میکردن میگفتن شب قبلش هم یکی از طرفدارهای احمدی نژاد، توی ستادشون کشته شده! (آخه این همه دعوا باید بشه تا یکی بمیره، ۱۰ نفر مجروح بشن و... آخه اگه کسی بخواد رئیس جمهور بشه با حرف ها و تبلیغات خودش رئیس جمهور میشه، نه ستاد و این مسخره بازی ها)

قبل از امتحان توی سالن بودیم، هی میگفتیم موسوی موسوی، رأی ما میر حسین موسوی.

وحیده: استرس موسوی گرفتم شدیـــــــد! میترسم رأی نیاره و...

من: من بیشتر از تو. با این کاهایی که طرفدارهای موسوی میکنن، هر کی هم بخواد بهش رأی بده منصرف میشه. من از خود موسوی خیلی خوشم میاد، ولی از طرفداراش اصلا.

وحیده: تمام فامیل های ما که تا دیروز میگفتن موسوی، امروز میگن رضائی!

در کل این بشر خیلی حرص خورد و البته حق هم داشت.

خانم و هم وقتی اومد توی کلاس، مچبندهای سبز رو دید گفت: آخه مگه شما میتونین رأی بدین؟؟؟ (همه ش همین رو میکوبونن توی سرمون!)

بعد پروین اومد به من یک برگه تقلب داد، شعر شور عشق بود. که البته به خاطر چشم های تیز خانم و، یک کلمه هم نتونستم سر امتحان ازش تقلب کنم، یعنی اصلا نمیشد از ترس بهش نگاه کرد. خانم و رفته بود بالای یکی از نیمکت های جلوی کلاس نشسته بود، همه رو تحت کنترل داشت.

سر جلسه هم حال فائزه بد بود، خانم ب اومد پیشش، باهاش صحبت کرد، بهش گفت زنگ بزنم مامانت بیاد و...

بعد همه بچه ها اینجوری داشتن بهشون نگاه میکردن.

خانم و (دبیر دینی و مراقب): تقلب نمی رسونن، شما سرتون به کار خودتون باشه!

البته سر جلسه خانم و خیلی راهنماییمون کردن. یک سؤالی بود اسم کتاب رو نوشته بود گفته بود نویسنده یا شاعرش کیه؟

خانم و هم میگفت نویسنده فلان درس یا شاعر فلان شعر خود کتاب!

در کل امتحان رو خرااااااااب کردم، اومدم بیرون. وقتی به بچه ها غلط هام رو میگفتم خنده شون میگرفت، میگفتن تو این جواب ها رو از کجا آوردی؟

نیلوفر: این فائزه من رو دیوانه کرد. از بس که هی میزد پشتم که برم کنار. حالا مگه با این خانم و میشه تقلب کرد؟ هی برگه م رو میکشیدم جلوش که ببینه، چون شب قبلش سر درد داشت نتونست بخونه، گفتم حداقل ۱۰ رو بگیره. بعد این خانم و گیر میداد، برگه ت رو بگیر جلوی خودت. برو کنار دیوار، این جوری بکن، اون جوری بکن.

اول ها امتحان زبان داشتن. آخرین امتحانشون بود. امتحانشون رو دادن، بعد هم واسشون سخنرانی کردن و اون ها هم از اونجایی که خیلی ی ی علاف تشریف دارن (حالا یکی به خودم بگه) ، یکم ول چرخیدن و بعدش هم رفتن ستاد موسوی.

من که بعد از امتحان رفتم خونه آهنگ تنهایی علی سنتوری رو گوش دادم و فقط گریه کردم.

باورم نمیشد که امسال داره تموم میشه! واقعا سال خوبی بود.

__________________________________________________________________

چهارشنبه ۲۰/۳ (امتحان زبان)

من که اصلا زبان نمیخونم. هیچ وقت! این ۲ روز فقط استراحت و خوش گذرونی!

صبح چهارشنبه با افسانه توی مدرسه قرار گذاشتم ساعت ۱۰. باهاش تلفظ و املا و... کار کردم.

اونم چه درسی میخوند. خسته شد انقدر گوش میکرد. ۲ دقیقه مثلا به درس گوش میداد ۳۰ دقیقه با موبایلش حرف میزد!!! شما به این میگین درس خوندن آیا؟

امتحان زبان هم شکر خدا آسون بود. البته با راهنمایی ۳ تا دبیرهای گرامی زبان!

بعد از این که امتحانم رو دادم، (من فقط امتحان زبان رو زود میدم!!!) رفتم توی سالن واستادم منتظر خانم م. خانم م چند تا از سوال های بچه هایی که توی سالن بودن رو جواب داد بعد اومد که بره توی یکی از کلاس های انسانی طبقه پایین.

خانم م: ۲۰ میشی؟

من: انشاالله. همه رو که جواب دادم، تا ببینیم چه میشود! ولی خانم شما اصلا معلوم هست کجایین؟ واسه چی روزی که مراقبت دارین، نمیاین؟ (آخه یک روز توی برنامه اشتباهی براش مراقبت گذاشته بودن)

ــ: اشتباه شده بود.

ــ: نه خیر خودم دیدم، شما مراقبت داشتین یک روز نیومدین! روی در دفتر نوشته بودن. (هر روز، روی در دفتر یک برگه می چسبونن، که روش اسم مراقب های هر کلاس رو نوشته)

ــ: نه، اون روز اشتباه شده بود. من روز امتحان مطالعات اول ها، که امتحان شیمی شما میشد، مراقبت داشتم. با کلاس ۲۰۴ تجربی

ــ: بالأخره... خب چرا انقدر کم؟ اصلا شما معلوم هست کجا میرین، با کی میرین، چرا میرین؟

انقدر این خانم م خندید از دست من.

توی سالن پایین نزدیک دفتر که بودیم خیلی از بچه ها واستاده بودن گفتن: خانم مرسی سوال ها خیلی خوب بود.

خانم م: من طراح سوال نبودم!

بعد با هم رفتیم توی یکی از کلاس هایی که انسانی ها داشتن امتحان میدادن. ۲ نفر مونده بودن.

من: خانم شماره تون رو بهم میدین؟

خانم م هم شماره شو بهم داد. منم جلوی خودش توی گوشیم اد کردم. (این خانم م خیلی پایه س)

مهلا یک سؤال جا خالی رو مونده بود، breathe میشد. من به مهلا رسوندم، بعد اومد گفت: خانم م من این رو نوشتم ولی این پایینیش هر چی فکر میکنم یادم نمیاد.

من: یک کلمه ۴ حرفیه که ۲ تا معنی داره. یکیش یکی از ضمایر ملکیه که میشه مال من، اون یکی دیگه ش هم به معنی معدنه.

مهلا بعد از این همه راهنمایی: آها mine !!!

اون که از کلاس رفت بیرون، هانیه اومد تو. یک نفر مونده بود، ولی چون شب قبلش بیمارستان بود، هیچی یاد نداشت، من و هانیه هم بی معرفتی نکردیم تا تونستیم بهش رسوندیم!!!

خانم م هم این جوری شده بود گفت: آخه این چه طرز امتحان دادنه؟ به این میگین امتحان؟ پاشو بده برگه تو.

بعد من و هانیه اصرار میکردیم، میگفتیم: خانم فقط ۱ سوال دیگه.

بعد اندازه ۱۰ تا سوال بهش میرسوندیم. به هر حال تا جایی که تونستیم بهش گفتیم.

وقتی برگه شو داد گفت: خانم قبول میشم؟

من: آره، از من هم بیشتر میشی. (من ۲۰ شدم، اون بیشتر از ۲۰ شده آیا؟)

برگه ش رو که داد با بچه ها جمع شدیم همه گفتیم خانم مرسی بابت امتحان خیلی آسون بود و... گفت: آخه چند بار بگم من طراح سوال نبودم!

من: نه خانم بابت زحماتی که امسال واسمون کشیدین!

خانم م: آهاااا.... از اون لحاظ؟؟؟

نیلوفر: خانم به کی رای میدین؟

خانم م: من اصلا رای نمیدم. این انتخابات واسه شما جوونا جالبه. واسه ما دیگه قدیمیه.

نیلوفر: خانم من که طرفدار موسوی ام.

خانم م: مگه شما میتونین رای بدین؟ (اینم میگه! اِ اِ اِ...)

من: خانم ما با اعتقاد و تبلیغاتمون رای میدیم!

خانم م: بارک الله!

بعد رفتیم توی سالن و با بچه ها دست و روبوسی و سال خوبی بود و موفق باشی و...

همه ۱۰۰ بار از همدیگه خداحافظی کردن. اصلا دلمون نمیومد از همدیگه جدا بشیم.

توی راه من، نیلوفر، منا و افسانه با هم بودیم. از جلوی ستاد احمدی نژاد رد شدیم به ما گفتن باز کنین اون عامل فساد رو. ما هم گفتیم عامل فساد ستاد شماست نه مچبند سبز ما. خلاصه اون ۲ تا رفتن ایستگاه ما هم رفتیم راهنمایی و جاتون خالی بستنی خوردیم و خوش گذشت.

آپ بعدی انشاالله در مورد روزیه که رفتیم فیزیکسرا

تا آپ بعدی یا علی

شیمی+زبان فارسی+آمار+هندسه+جغرافی

sheitooniha — Fri, 12 Jun 2009 05:45:18 GMT

سلام... خوبین من دوباره اومدم. خوش اومدم... امتحان ها هم به سلامتی تموم شد حالا دارم یک قسمتی از خاطراتش رو آپ میکنم.

واااای خدا... امروز چه روز سرنوشت سازیه! امیدوارم که میرحسین موسوی رئیس جمهور بشه! نه! هر کی واسه مملکت بهتره انشاالله به کمک خدا انتخاب شه!

حالا خاطرات....

یکشنبه ۳/۳ (امتحان شیمی)

از اونجایی که شبش رفته بودم کلاس زبان، خیلی امتحان شیمی رو خوب ندادم. ۴شنبه من و کیانا کلاس نرفتیم واسه اینکه امتحان ریاضی داشتیم. فرزانه هم از طرف دانشگاه رفته بود گرگان. فقط زهرا و فهیمه توی کلاس بودن.

جمعه هم که نشستم پای کامپیوتر دنبال تحقیق زبان. شنبه هم فقط تونستم از ساعت ۲ بخونم تا ۵. بعد هم رفتم کلاس. ساعت ۹ خسته برگشتم. تا ساعت ۲:۳۰ شب شیمی خوندم. صبح هم از ساعت ۷ بلند شدم خوندم تا ۱۱.

اگه کلاس نمی رفتم و جمعه هم نمی رفتم توی اینترنت دنبال تحقیق، شک ندارم که ۲۰ میشدم. ای ی ی خداااا... آخه من احمق چرا اون شب رفتم کلاس آیا؟؟؟ که امتحانم رو اونقدر گند بزنم؟ اونم درسی که انقدر دوستش دارم.

اول ها امتحان مطالعات هماهنگ کشوری داشتن. واسه همین انسانی ها رو آوردن توی کلاس ما. یعنی هر ۲ طرف ریاضی ها یک انسانی نشسته بود. هر ۲ طرف انسانی ها هم یک ریاضی.

اون ها زبان فارسی داشتن، ما شیمی. انسانی ها زود امتحانشون رو دادن، رفتن. ولی ما تا ساعت ۲:۲۰ بودیم، سر جلسه. من هم آخر از همه برگه مو دادم.

از جلسه که اومدم بیرون، همه میگفتن امتحانش آسون بود ولی سوالاش زیاد بود. راست هم میگن. انقدر سوالاش زیاد بود که آخرش آدم سرش درد میگرفت. توی راه من و نیلوفر هی میگفتیم جواب این سوال چی میشه، جواب اون چی میشه؟ و آخرش اعصاب جفتمون ریخت به هم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سه شنبه ۵/۳ (امتحان زبان فارسی)

۲ شنبه رو هم کلاس زبان نرفتم. شب ۲شنبه ساعت ۸ و ربع، زنگ زدم به فرزانه، گفتم چی کار کردین توی کلاس.

گفت: این جلسه، بهترین جلسه بود. از دست دادیش. حتی کیانا هم که حالش از این و کلاساش به هم میخوره، گفت: خیلی این جلسه خیلی خوب بود. تمام یک ساعت و نیم رو از زندگیش حرف زد. جلسه بعد زودتر بیا واست تعریف کنم. از هیچ کس دیگه نپرس. میخوام خودم برات تعریف کنم.

به جاش نشستم زبان فارسی خوندم، امتحانش رو هم شکر خدا عالی دادم.

قبل از امتحان من و مهسا داشتیم با هم حرف میزدیم...

مهسا: من دینی مو شدم ۱۹.۲۵

من: از کجا فهمیدی؟

مهسا: خانم و اومد مدرسه، نمره ها رو گفت.

من: اومد؟؟؟ کی اومد؟؟؟

مهسا: روز امتحان شیمی. تازه خانم ف هم اومد، چند نفر رفتن نمره های فیزیکشون رو پرسیدن. ولی من نتونستم. خیلی سریع اومد، خیلی سریع هم رفت.

وااای سر جلسه که دیگه دیوانه مون کردن.

اول ها امتحان عربی هماهنگ کشوری داشتن. مثل امتحان شیمی، انسانی ها رو آوردن توی کلاس ما. انسانی ها جامعه داشتن، ما زبان فارسی. تا ما میومدیم تمرکز کنیم، معلم جامعه اونا میومد سوالا رو توضیح میداد. باز تا اونا میومدن تمرکز کنن، خانم و (دبیر دینی مون) میومد واسه ما زبان فارسی رو توضیح میداد. (آخه دبیر دینی ما، در اصل دبیر ادبیات و زبان فارسیه. بعد از عید اومد، چون خانم ب حامله شده بود. با کتاب دینی ما هم هیچ آشنایی نداشت!)

بعد خانم پ (دبیر جغرافی انسانی ها) اومد به عنوان مراقب. مراقب ها اون روز هی جاشونو با هم عوض میکردن.

هانیه ا (یکی از بچه های انسانی و هم کلاسی سال سوم راهنماییم) برگشت تقلب کرد، خانم ب (ناظم) دید. بهش گفت: ا، یک بار دیگه تقلب کنی. برگه ات رو جلوی خودت پاره میکنم. خانم پ حواستون به این بچه های انسانی باشه. انسانی هامون خیلی متقلبن (حالا یکی این کار رو کرده، چرا انگ رو روی همه میچسبونی! کسی که بخواد تقلب کنه، انسانی و غیر انسانی نداره، تقلب میکنه! بـــی مـــنـــطـــق!!!)

خانم پ: خیالتون راحت!!! سرشون رو از روی برگه شون بلند کنن، برگه شون رو جر میدم، اونم از وسط.

کلاس رفت رو هوا...

بعد اومد به ما گفت: دبیرتون خیلی از سوالای جغرافی رو حذف کردن دیگه؟ آره؟

ما: آره، از ترم اول خیلی ها رو.

خانم پ: باید بخونین. همه رو. ما این جوری

منا ن (یکی از بچه های انسانی و هم کلاسی دوران راهنماییم): خانم میذاشتین، آخر امتحان میگفتین. گناه دارن بنده خداها. دیگه هیچی از امتحان نمی فهمن. (این عقلش میکشه، اون دبیرشون نه!)

خلاصه، انسانی ها امتحانشون رو دادن، رفتن. این خانم ب هی سر ۶۰ دقیقه میومد گیر میداد: بچه های ادبیات،(سوتی رو داشتین، ادبیات!!!) چرا انقدر نشستین. بیاین برگه هاتونو بدین.

خب اون همه سوال رو ما چجوری توی ۶۰ دقیقه بنویسیم. هی گیر دادن، بیاین بدین، بیاین بدین! البته ما تا یک ساعت و نیم، قشنگ نشستیم.

من و نیلوفر و زهرا رفتیم توی دستشویی. زهرا گفت من آخراش سرم درد گرفت، دیگه نفهمیدم، چی نوشتم. راست میگه اینا همه سوالاشون زیــــاد، آخرش آدم سرش درد میگیره. آخرش هم یادم رفت از خانم و نمره دینیم رو بپرسم.

۴ شنبه رفتم کلاس، فرزانه کل داستان زندگی آقای ا رو واسم تعریف کرد. بعد بچه ها اومدن بهم گفتن کجا بودی؟ چرا نیومدی و... گفتم: امتحان زبان فارسی داشتم. فهیمه: همون مرجع ضمیر و این چیزا؟ اون خوندن میخواد آخه؟! (درک نمیکنن دیگه!)

بعد کیانا گفت: من به بابام گفتم جلسه آخر میخوام پای تخته بنویسم I Hate You. بعد بابام گفت: این کار رو نکن، هر چی باشه معلمته. من هم به بابام گفتم: آخه این چه جور معلمیه. مثل میکروبه.

ما که غش کردیم از خنده. مــــیــــکــــروب!!! البته مثال فوق العاده قشنگی بود. واقعا شایسته این صفته.

سر کلاس هم Review و Work Book حل کردیم. البته جلسه قبلش آقای ا به فرزانه گفت جوابهای Work Book رو کامل داری؟

فرزانه هم گفته بود : آره. خانم گ ترم قبل همه رو کامل داد، از فصل ۴ تا ۹. زهرا گفت: من چک کردم. جواب ها کامل نیست. فرزانه هم گفت: نــــه ه ه... من مطمئنم.

ولی اشتباه کرد... جواب ها کامل نبود. تیکه تیکه بود. آقای ا هم تا تونست ادای فرزانه رو درآورد. آخه فرزانه خیلی تند صحبت میکنه. صداش هم خیلی خنده داره. صداش یکدفعه میره بالا، یکدفعه میاد پایین.

انقدر اداش رو درآورد و ما بهش خندیدیم که دلمون درد گرفت.

بعد بحث شد سر Pass یا Fail شدن...

زهرا: If we pass this term we'll pass ourselves, If we fail this term you'll fail us

اگه قبول شدیم، خودمون قبول شدیم. ولی اگه افتادیم شما ما رو انداختین!

خیلی ی ی تیکه قشنگی بود، همه مون بهش گفتیم دمت گرم. خود آقای ا هم خندش گرفت.

موقع برگشتن ها فرزانه انقدر عصبانی بود که کارد میزدی خونش درنمیومد. گفت دلم میخواست، دندونهاشو توی دهنش خرد کنم، همین طور شماها که خندیدین.

من: خب تو که خودت اول خندیدی.

فرزانه: من خندیدیم که فکر نکنه بی جنبه ام. ولی ناراحت شدم. (درگیری داره با خودش)

من: ولی خیلی خوب اداتو درآورد.

فرزانه: مرگ، یک کلمه دیگه حرف بزنی.... (نذاشتم بقیه شو بگه!)

من: بیا بریم یک بستنی بزنیم تو رگ شارژ شیم.

فرزانه با خنده : مرگ!!!! خوب بلدی خر کنی!

خلاصه جاتون خالی یک بستنی خوردیم، چسبید.

__________________________________________________________________

شنبه ۹/۳ (امتحان آمار)

من و نیلوفر و منا و افسانه، واسه پروژه آمار یک گروه بودیم. موضوع مون هم این بود که در روز چند دقیقه تلویزیون نگاه میکنید؟ واسه این کار هم از ۱۰ نفر نوجوون و ۱۰ نفر بزرگسال پرسیدیم، یعنی پرسیدم. یعنی به عبارتی ۱۰ تا از دبیرا (یک روز مثل این اسکلا، رفتم توی دفتر از دبیرا و ناظم و مدیر و... پرسیدم) و ۱۰ تا از دوستام...

۵ شنبه و جمعه که فقط داشتم پروژه رو درست میکردم. چه کار گروهی قشنگی!!! هم خودم پرسیدم، هم خودم درست کردم!!! چی میشه یکی هم واسه من از این کارای گروهی انجام بده؟

به زهرا اس ام اس دادم، گفتم: واسه پروژه تون چی کار کردین؟ گفت: هیچ کار دوباره رفتم خریدم! (آخه اول واسه ما و گروه خودشون خرید، بعد موضوع خودشون در مورد اینترنت بود، خوب در نیومد. موضوع ما در مورد تلویزیون بود ولی به جای ۲۰ نفر از ۱۰۰ نفر بود. یک چیزایی هم داشت، مثل خط و نشان که ما نخونده بودیم، اونم از اینترنت که اگه خانم خ میفهمید جرمون میداد! من موضوعش رو برداشتم، بقیه کارهاش رو خودم کردم. ولی زهرا دوباره رفت خرید) گفتم: موضوعش چیه؟ گفت: در مورد اوقات فراغت! (از رو نمیره این بشر!)

شنبه هم رفتم پروژه رو دادم به خانم ت گفتم بدین به خانم خ...

بعد هم از خانم هـ (دبیر جغرافی مون) پرسیدم: باید کل کتاب رو بخونیم؟ گفت: نه. فقط همونایی که خودم گفتم.(خانم پ ضااااااایع شد!)

من هم رفتم سر کلاس، به همه بچه ها گفتم. ذوق کردند در حد تیم ملی...

بعد داشتم با افسانه صحبت میکردم، یک دفعه نجمه اومد...

نجمه: فاطمه خوش خبری بده!

من: چی شده در مورد جغرافیه؟

ــ: نه!!!

ــ: خب چیه؟

ــ: مژدگانی چی میدی؟

ــ: هر چی که بخوای!

ــ: یک بستنی!

ــ: بستنی چندی؟

ــ: هر چقدر!

ــ: قبوله.

ــ: ریاضی تو ۲۰ شدی!

ــ: واقعا؟؟؟ از کجا فهمیدی؟

ــ: از خانم ک پرسیدم ریاضی مو چند شدم؟ گفت: یادم نیست. ولی ط(من) ۲۰ شده!

ــ: آخر ساعت واستا... بستنی رو بهت میدم.

سر امتحان خانم ک اومده بود، کمک میکرد. رسیدیم به یک سوال که جدول داشت، باید انحراف معیار و ضریب تغییرات و... حساب میکردیم، انقدر سوالش طولانی بود، که یک ربع آدم رو درگیر میکرد.

ما همه برگه رو جواب داده بودیم، داشتیم چک میکردیم....

خانم ک: سعی کنین میانگین رو رند کنین که جوابتون راحت تر دربیاد!

نجمه: خانم اگه رند نکنیم اشکالی داره؟

خانم ک: بچه های من که این کار رو کردن. ( ۲۰۲ با خانم ک آمار داشتن، با خانم خ ریاضی. ما با خانم ک ریاضی داشتیم، با خانم خ آمار)

نجمه: خب خانم ما این کار رو نکردیم.

خانم ک: خب اگه این جوری جواب دادین، اشکال نداره، دیگه نمیخواد پاک کنین که رندشو بنویسین. (داشتم سکته میکردم، خب یکم زودتر میگفتی!)

بعد رفت به سؤال یکی از بچه ها جواب بده.

منم داشتم سوالا و جوابا رو چک میکردم که دیگه برم برگه مو بدم. برگه مو بالا گرفته بودم، خانم ک فکر کرد سوال دارم.

خانم ک سوال اونو جواب داد، بعد اومد پیشم، گفت: سوال داشتی؟

من: نه

خانم ک: خب برگه ت رو بگیر پایین، ۶ متر گرفتی بالا!

انقدر خندم گرفت.

من و پروین برگه هامون رو دادیم، بعد رفتیم توی سالن. داشتیم با هم حرف میزدیم، که خانم ک اومد، به من اشاره کرد که بیا! منم رفتم.

خانم ک: برو از دختر من که پایین واستاده بپرس، فاطمه ط نمره ریاضی شو چند شده؟

من: خودم میدونم، ۲۰ شدم.

خانم ک: بچه ها بهت گفتن؟

من: آره، نجمه ج بهم گفت. یک بستنی هم افتادم.

خانم ک خندید بعد گفت: از صبح تا حالا هر جا میریم، میگه فاطمه ط یکی از شاگردای مامانم، ریاضی شو شده ۲۰.

من به پروین نگاه کردم، یکدفعه هر ۳ تاییمون خندیدیم.

پروین: خانم من چند شدم؟

خانم ک: درست یادم نیست. ۱۸ به بالا شدی. ولی خیلی تمیز نوشته بودی.

من: به غیر از من چند نفر دیگه ۲۰ شدن؟

خانم ک: سمیرا ث هم ۲۰ شده.

من: خب پس چرا نرگس (دخترش) اسم اون رو نمی گفت؟

خانم ک: نمی دونم، لابد واسش سخت بوده.

رفتم پایین، نرگس داشت میرفت دستشویی. رفتم پیشش گفتم: فاطمه ط که به مامانت گفته بودی کیه منم.

نرگس با ذوق و شوق: ریاضی تو شدی ۲۰.

من: مرسی، مامانت بهم گفت.

بعد از ظهر موقعی که داشتم میرفتم کلاس، رفتم راهنمایی ستاد موسوی. یک دستمال سبز گرفتم. بستم به دستم.

توی کلاس زبان هم همه ش بحث از انتخابات و... بود. اصلا انگار نه انگار که امتحان فایناله. نکته جالب تر این که هیچ کس لای کتاب رو باز نکرده بود. و جالب ترینش این که امتحان هیچیش از توی کتاب نبود.

خلاصه با هم حرف زدیم و از این استاد بد گفتیم تا ساعت یک ربع به ۷. وقتی هم اومد، گفت برگه های امتحان دیر میاد، ولی یک قسمت هاییش رو حذف میکنه، چون زمان کمه. خودش هم رفت پایین توی دفتر.

من و کیانا هم تا تونستیم ادا درآوردیم. ادای خانم ر رو که درمیاوردم، همه غش میکردن از خنده.

بعد بحث شد سر جلسه قبلی که آقای ا هی ادای فرزانه رو درمیاورد.

فرزانه: دلم میخواست دندوناشو خرد کنم وقتی این حرف رو زد.

فهیمه: خب قصد بدی که نداشت. داشت شوخی میکرد.

فرزانه: خودت خوشحال میشی اگه همچین شوخی رو با تو بکنه؟

فهیمه: ناراحت هم نمیشم.

من: فهیمه جان بی خیال. این مثل سدیم میمونه. زود واکنش نشون میده.

یک دفعه همه زدن زیر خنده. گفتن مثال خوبی بود. البته فرزانه هم یک مشت خیلی بد زد. (بی جنبه!)

خلاصه ساعت ۷:۱۵ برگه ها رو آورد. ما هم امتحان دادیم، امتحان هم بـــســـیـــــار سخت بود.

من داشتم مینوشتم یکدفعه آقای ا بهم گفت: میر حسین موسوی؟ (واسه همون مچ بند سبزه ای که بسته بودم)

من: Yes (همه طرفداراش با این مچ بند شناس شدن.)

من و فرزانه و زهرا با هم بلند شدیم، برگه هارو دادیم. بعد من به آقای ا گفتم: Please don't fail me

قیافش یک جوری شد، انگار بهم میگه: بشین بینیم. (آخه سر کلاس همه ش به من و فرزانه میگفت بچه خرخون. حالا خودش رو نمیگه. توی دبیرستان همش معدلش ۱۸ به بالا بود)

رفتیم بیرون، توی حیاط... فرزانه: دقیقا همون حرفی رو زدی که من به خانم ر گفتم. من ۱۰۰ شدم. حالا تو هم ۱۰۰ میشی.

من: آره ه ه.... ۱۰۰ از در عقب صندلی جلو.

یکم راجع به ترم و انتخابات و... حرف زدیم تا اینکه کیانا و فهیمه و آقای ا هم اومدن. خداحافظی کردیم و من و فرزانه رفتیم.

رفتیم بستنی خوردیم. طبق معمول همون جای همیشگی. داشتیم بستنی میخوردیم که فرزانه گفت: من این ترم Fail میشم.

من: حالا اگه نفر اول نشدی. اون ترم هم گفتی خیلی خراب کردی ۱۰۰ شدی. تو اصلا همیشه اول میشی.

فرزانه: خب چی کار کنم؟ هر دفعه که میگم خراب کردم امتحانمو خوب میشم. هر دفعه که میگم عالی دادم، خراب میشم.

من: ولی مطمئن باش این ترم هم تو نفر اول میشی؟

فرزانه: شرط چی؟

من: ۲ بار بستنی مهمون کردن. اگه اول شدی تو ۲ بار بستنی مهمون میکنی. اگه اول نشدی من ۲ بار بستنی میدم.

فرزانه: قبول.

توی راه که بودیم، توی آسمون یک ابری بود، عین قاره آفریقا....

من: فرزانه اون ابره رو نگاه کن، عین قاره آفریقاس منتها برعکسش.

فرزانه: نه خیر، عین خودشه!

من: نه، برعکسشه.

فرزانه: تو دیگه حرف نزن جغرافی ۵/۱۳. (نمره جغرافی من رو مسخره میکنه!!!)

بعد نقشه اطلش رو از توی گوشیش آورد. فرزانه راست میگفت، من اشتباه کردم. خلاصه تا ته راه ما رو مسخره کرد.

________________________________________________________________

دوشنبه ۱۱/۳ (امتحان هندسه)

امتحان فوق العاده آسون بود. خصوصا این که خانم آ (دبیر هندسه کلاس ۲۰۲ ، ۲۰۳ و ۲۰۴) واسه همه سوالا راهنماییمون کرد.

بعد از امتحان....

نیلوفر: همه رو نوشتی؟

من: آره.

نیلوفر: ۲۰ میشی دیگه؟؟؟ طبق معمول.

من: انشاالله... من که همه رو نوشتم.

نیلوفر: من هم خوب میشم. انشاالله ۱۷.

______________________________________________________________

چهارشنبه ۱۳/۳ (امتحان جغرافی)

من بدبخت که طبق معمول شبش بیدار بودم. فقط از ۲ تا ۳ خوابیدم و ۵ تا ۶. یعنی روی هم رفته ۲ ساعت.

من بدبخت تا میرفتم توی آشپزخونه آب بخورم یا...مامانم گیر میداد پاشو برو جغرافی تو بخون. از هیچ کدوم از امتحان هام اندازه جغرافی نمیترسه.

آخرش هم درس ۹ استانی رو کامل نخوندم. یک جورایی هم قاطی کرده بودم. این جغرافی همه ش شبیه همه.

توی مدرسه بچه ها میگفتن: از امتحان ریاضی هم به اندازه جغرافی نمیترسن! از بس سخته!

ولی امتحانش آسون بود فقط بدیش این بود که خانم پ هیچ سوالی رو جواب نمیداد، هر چی بهش میگفتیم، میگفت: من سوالی جواب نمیدم، سوال نپرسین. فقط ۲ تا سوال رو توضیح داد.

خدا رو شکر من که خیلی خوب دادم. آخه اون روز بعد از امتحان ریاضی رفتم پیش خانم د (مشاور) قضیه جغرافی ترم اول رو و اینکه با معدلم چی کار کرد رو واسش توضیح دادم.

خانم د: خب همین امساله، بخون از شرش راحت میشی دیگه.

من: خب خانم نمیگم نخوندم، خوندم. واسه هیچ کدوم از امتحان هام انقدر نخوندم. حتی شبش هم بیدار بودم، ۲ ساعت بیشتر نخوابیدم. در طول ترم هم واسه همین اصرار میکردم، بهم وقت مشاوره بدین. (هر وقت توی خیابون میدیدمش میگفتم: خانم یادتون باشه به من وقت مشاوره ندادین هاااا.... بعد اونم میگفت: باور کن وقت ندارم، سرم خیلی شلوغه. تو آخرش سر پل صراط جلوی من رو میگیری، نمیذاری رد شم!)

خانم د: میتونی بگی، از این کوه توی شمال کشور بالا میریم از فلان کوه پایین میایم. یا مثلاً برای عواقب بهمن فرض کنی بهمن اومده بعد حالا چه اتفاقی افتاده؟ یعنی مفهومی بخونی یا واسه خودت به صورت داستان بگی. من هم همین کار رو کردم. واسه همین امتحانم رو خوب دادم.

فرزانه به من اس ام اس داده بود، گفته بود که برم نمره ها رو ببینم، خبرشو بهش بدم. رفتم نگاه کردم، فرزانه ۹۱ ، زهرا ۸۵ ، من ۸۰ ، کیانا و فهمیه هم ۷۵.

بهش اس ام اس زدم گفتم ۲ تا بستنی افتادی.

خلاصه... بعد از امتحان، من و بقیه بچه ها همدیگه رو دیدیم و از هم پرسیدیم که چطور بود، چطور دادی و... بچه ها گفتن خیلی سخت بود. رفتیم پیش خانم هـ گفتن: خانم سخت بود و...

خانم هـ: دیگه از این آسون تر که نمیشه. این آسون ترین امتحانی بود که میشد گرفت. (جغرافی به این سختی آسونش از این بهتر نمیشه!)

یک سوالی بهمون داده بودن که توی کتاب نبود. پیامدهای سیل بود. همه از خودمون چرت و پرت نوشتیم.

نیلوفر: چند میشی این یکی رو؟

من: بهتر از ترم قبل، یعنی بهتر از ۵/۱۳

تا بعد یا علی

کلاس زبان + دینی + فیزیک + ریاضی

sheitooniha — Thu, 28 May 2009 09:15:18 GMT

شرمنده دیر به دیر سر میزنم، به هر حال، درس و مدرسه و... خصوصا که امسال شیفت ظهر هم که بودم. آدم صبح بلند میشه، صبحونه میخوره، تا میاد ۲خط مشق بنویسه و درس بخونه، باید پاشه بره مدرسه.

از مدرسه هم که من بدبخت روزهای زوج، بلافاصله باید برم کلاس. روزهای فرد هم که به طور عادی میام خونه، غذا میخورم، سنگین میشم، باید استراحت کنم. باز تا میام ۲ خط مشق بنویسم و درس بخونم، شب میشه باید بخوابم.

البته خدا رو شکر، سال دیگه شیفت صبحیم. همیشه فکر میکردم شیفت ظهر چقدر خوبه. حالا میفهمم صبح خیلی بهتره. البته بهتر از همه ۱هفته صبح، ۱هفته بعد از ظهره. مثل دبستان و راهنماییم.

سه شنبه ۲۲/۲ و چهارشنبه ۲۳/۲ نرفتیم مدرسه. ولی ۴شنبه من کلاس زبان داشتم.

توی کلاس زبان، فقط کل کل کیاناس با این آقای ا... آخه کلاساش خیلی خشکه. البته این اواخر بهتر شده. قبلاً که خیلی بد بود.

آقای ا گوشی منو گرفت. میخواست جبران کردن رو بگه.

آقای ا: What will happen if I break her cell phone

اگه من گوشی شو بشکونم چی میشه؟؟؟

کیانا: She'll kill you

میکشتت...

کلاس رفت رو هوا...

بعد رسیدیم به بیرون شهر رفتن و campsite و...

آقای ا: Imagine you are in the countryside and you haven't gone to the washing room for 3 weeks. What will happen to you

فکر کنین رفتین بیرون شهر، بعد ۳ هفته س نرفتین دستشویی. چی میشه؟؟؟

من: I will explode

من که منفجر میشم...

یک دفعه کل کلاس رفت رو هوا... همه ش ۴ نفر بودیم، ولی اندازه ۲۰ نفر خندیدیم... خود آقای ا که سرخ شد، از خنده. بعد رفت پایین که آب بخوره...

فرزانه: اگه تو از کمبود دستشویی منفجر میشی، من آخر از خنده منفجر میشم.

بعد از کلاس، فرزانه به من گفت: توی راه که بودم، یک پسر ۵ ساله سوار سه چرخه بود. من رو که دید گفت به به! چه خانم خوشگلی، جیگرتو بخورم من.

من اینجوری شدم

______________________________________________________

۵ شنبه: (امتحان دینی) ۲۴/۲

از اونجایی که من حفظیام مشکل داره، درس ۱۶ رو وقت نکردم بخونم. اومدم مدرسه، نیلوفر هل هلکی واسم توضیح داد...

ساعت ۱۲:۳۰ سر کلاس بودیم که امتحان بدیم. کلاس امتحانمون هم همون کلاس خودمونه. همه بچه های خودمون+ یک تعدادی از ۲۰۲ ها توی کلاس ما هستن.

من انقدر هل شده بودم که نزدیک بود، گریه م بگیره. هی بچه ها از هم میپرسیدن این چی میشه، اون چی میشه؟ منم هی از مهسا میپرسیدم. مهسا از صدام فهمید هل کردم، هی آرومم میکرد... میگفت: بلدی، نترس و... خدایی اگه این کار رو نمیکرد، سکته کرده بودم!

خلاصه امتحان رو دادیم، من همه رو جواب دادم، ولی نمی دونم چند میشم!

یک سوال داده بودن از درس اول!!!

نیلوفر گفت: خانم ی (معلم دینی بعضی از کلاسها) درس ۱ و ۲ نبوده.

خانم ی: کی گفته نبوده؟ شما از خودتون حذف کردین؟

بعد از امتحان، نیلوفر به من گیر داد که تو چرا گفتی حذفه؟؟؟

من: به من چه، توی گام به گام نوشته بود. خودم هم نخوندم. البته همون بهتر که نخوندم. اون رو انقدر از اول سال کار کردیم، که دیگه حفظ شدم، تازه از خودت هم میتونستی ۲ ویژگی مجموعه منظم و ۲ ویژگی مجموعه نامنظم رو بگی.

نیلوفر: خب بهم میگفتی تا من بخونم!!! (چقدر خنگ و زبون نفهمه این بشر!!!)

من: میگم خودم نخوندم. توی گام به گام نوشته حذف...خانم ی نباید در میاورد.

نیلوفر: اون نباید درمیاورد؟؟؟ تو چقدر پر روئی!!!

من: پر رو خودتی و اون ی... یک کلمه دیگه حرف بزنی، من میدونم با تو!!!!

به دستور مدیر مدرسه، روز امتحان دینی باید تا ساعت ۵:۲۰ تو مدرسه بمونیم، تا باهامون فیزیک کار بشه. روز امتحان فیزیک هم باید بمونیم تا باهامون ریاضی کار کنن.

۲ تا ریاضی ها با هم رفتیم تو کلاس ما، ۴۰ نفر شدیم. خانم ف اومد، نکات مهم رو بهمون گفت. بعد هم گفت که پایه رو میذاره روی امتحان ترممون. به سر کلاسی ها کار نداره. (آخه سر کلاسی ها رو خیلی ی ی سخت میگرفت) وقتی هم ازش می پرسیدیم امتحان سخته یا آسون؟ میگفت: نه سخته، نه آسون، متوسطه. بعد هم از نماینده ها معذرت خواهی کرد. گفت: نماینده ها ببخشید، من در طول سال نماینده ها رو خیلی اذیت میکنم. تا ساعت ۳:۳۰ فیزیک داشتیم، بعدش خانم ف رفت با تجربی ها، ما هم دور هم بودیم، خوش گذشت.

________________________________________________________

یک شنبه (کلاس فیزیک) ۲۷/۲

جمعه ها ساعت ۹ تا ۱۰:۳۰ کلاس فیزیک تقویتی داشتیم. ولی جلسه جمعه رو انداختن به یک شنبه ۱ تا ۴. چون خانم ن (دبیر فیزیک ۲۰۳ و ۲۰۵ تجربی و کلاس تقویتی)

یک شنبه قبل از کلاس من و پروین چون زود اومده بودیم با هم از رضا رفتیم بعثت، دوباره اومدیم توی رضا، رضا رو هم رفتیم بالاتر رفتیم تا جای سه راه راهنمایی، حرف زدیم و...، دوباره برگشتیم. (آدم از ما علاف تر کی دیده تا حالا آیا؟؟؟)

داشتیم برمیگشتیم مدرسه، یک خانمه داشت با یکی صحبت میکرد، گفت: دست بچه لای در پرس شد!!!

من و پروین سکته کردیم از خنده. بعد اومدیم مدرسه، فقط خانم ت (ناظم) اومده بود.

پروین: سلام خانوم، خوب هستین؟؟؟ این ۲ روز دلم واستون تنگ شده بود. (خانم ت قیافش، غیبت نباشه، یک خرده شبیه شرکه!!! ولی کاراش خیلی خنده داره)

خانم ت: آها... بله!!!

من: خانم س (مدیر) نیومدن؟؟؟

خانم ت: نه...

پروین: فقط ما کلاس تقویتی داریم، خانم س دیگه چرا بیان؟؟؟

خانم ت: حالا تو خانم س رو میخوای چی کار؟؟؟

من: خب خانم، میخوام ببینمشون. هیچ کی تو این مملکت به احساسات ما نوجوونا اهمیت نمیده!!! (آخی ی ی!!! احساس!!!)

خانم ت زد رو صورتم، گفت: آخــــی، نازی! نازی! (خیر سرش ناز کرد، از ۱۰۰ تا زدن بدتر بود)

بقیه بچه ها اومدن، رفتیم توی کلاس ۲۰۶ انسانی ها. اون روز خیلی ها اومده بودن، چون فرداش امتحان فیزیک بود. خانم ن هم اومد، درس داد و...

هی بچه ها بهش میگفتن خانم سؤال های امتحان رو بگین. گفت من این جور مواقع آلزایمر میگیرم.

گلناز: خانم آلزایمر مال بچه های ۱۵ تا ۱۶ ساله.

خانم ن: مگه من چند سالمه؟

گلناز: شما ۱۴ سالتونه!!! خانم ن: یعنی من از شما کوچیک ترم؟

یکی از بچه ها: نه خانم، آلزایمر مال ۶۰ سال به بالاهاست.

کلاس منفجر شد... خلاصه آلزایمر مال همه هست، الا خانم ن، البته بازم سؤالا رو بهمون نگفت!!!

از ۱ تا ۲ سر کلاس بودیم. تا ۲:۱۵ زنگ تفریح مون بود. من، پروین، زهرا، صدف و فائزه دور هم نشستیم، زهرا حرف زد.

زهرا: دیروز با صادق (بی افش) رفته بودم بیرون، پلیسه اومد ما رو گرفت. ۴۰ تومن ما رو پیاده کرد. صادق ۲۰ تومن داد، منم ۱۵ تومن داشتم، ۱۵ تومنم رو کامل دادم. صادق ۲۰ تومن برداشت داد، بعد به من گفت کیف پولتو بده. کیف پولمو بهش دادم، همه شو خالی کرد. حالا رشوه به پلیسه دادیم، می شمره!!! انقدر حرصم گرفته بود. رشوه رو میشمره. به صادق گفتم، من ۱۵ تومنم رو میخوام، آخه بی معرفت یک هزار تومنی ته ش میذاشتی حداقل من بتونم برگردم خونه.

من: زهرا جان، میدونم چقدر حرصت گرفته! ولی یک سوال فوق کارشناسی!!! ۱۵+۲۰ که میشه ۳۵ تومن. ۵ تومن دیگه ش کجا رفت؟؟؟

یک دفعه ما ۴ تایی زدیم زیر خنده. زهرا هم اینجوری بعد گفت: باشه عیب نداره، تا لحظه آخر پاستیل کنین و بچسبونین.

بعد خانم ن اومد سر کلاس، پشتش به ما بود، داشت پای تخته چیزی مینوشت. من گوشی مو برداشتم که ببینم کسی بهم زنگ زده یا نه؟

مامانم زنگ زده بود، ولی چون روی ویبره بود من نشنیدم. منم بهش اس ام اس دادم که تا ساعت ۴ کلاسم. خانم ن برگشت که توضیح بده، یک نگاه کرد، فهمید. ولی به روی خودش نیاورد. خیلی پائه.

بعد بهمون گفت: من به بچه های پیش میگم فکر کنین، توی دانشگاه نشستین. چون به هر چی که فکر کنین، همونو به دست میارین. بعد یکی از بچه ها بهم گفت: خانم نمیشه. گفتم: چرا نمیشه؟ گفت: آخه این جا پسر نداره. منم بهش گفتم: اتفاقا میخوان دختر پسرها رو توی دانشگاه هم از هم جدا کنن.

شیرین حواسش نبود، از عقب کلاس داد زد: چی شد؟ حرف از پسرها شد؟؟؟

یک دفعه کلاس رفت روی هوا... قضیه رو براش توضیح دادیم.

شیرین: خانم من به خاطر همون پسراش میخوام برم، هیچ انگیزه دیگه ای ندارم. (خاک بر سرش کنن!)

خانم ن: باز خوبه همین انگیزه رو هم داری.

خانم ب وسط کلاس یک دفعه اومد، گفت: بچه هایی که همین یک جلسه رو اومدن، بیان ۴۰۰۰ تومن هاشون رو بدن. (ما ۵ جلسه اومدیم، ۱۰ هزار تومن، اینا یک جلسه اومدن ۴۰۰۰ تومن)

یک کم دیگه هم مسئله حل کرد و بعد هم تمام.

خانم ب: باید والدینتون بیان دنبالتون.

من و زهرا: خانم، چی کار کنیم. ما همیشه خودمون میریم.

خانم ب: خب زنگ بزنین که من بهشون اطلاع بدم، شما دارین میرین خونه.

زهرا زنگ زد، خانم ب به مامانش گفت. من هر چی زنگ میزدم، کسی بر نمی داشت، همه خواب بودن.

خانم ب: وقتی رفتی خونتون، به مامانت بگو بهم زنگ بزنن.

من: باشه. (آخرش هم زنگ نزدم!!!)

من و زهرا و شیرین با هم رفتیم. خونه زهرا ته ناصر خسروئه. خونه ما ته قدسه. تا جای خونه زهرا باهاش رفتم، بعد رفتم خونه خودمون. حالا هی زهرا میگفت: تو دیرت نمیشه. هوا گرمه و... بیشتر از من اون نگران بود. تازه گفت رسیدی بهم تک بزن.

توی راه که بودیم زهرا به من و شیرین گفت: نگاه کنین چقدر لاغر شدم. (آخه رفته توی رژیم) آب شدم. فدام شین الهی.

من: به ما چه از جون خودت مایه بذار.

هوا فوق العاده گرم بود. آفتاب هم مستقیم، توی سر من میخورد. رفتم خونه، اول به زهرا تکیدم بعد هم رفتم سرم رو گرفتم زیر شیر آب سرد. اولش خیلی خوب بود، ولی جاتون خالی بعدش یک سرمایی خوردم که تا عمر دارم، دیگه این کارو نمیکنم.

___________________________________________________________________

دوشنبه (امتحان فیزیک) ۲۸/۲

رفتیم، یک خرده با هم مسئله کار کردیم و... بعد هم رفتیم سر جلسه... با این که خانم ف گفت: متوسطه، ولی فوووووق العاده آسون بود.

بعد از امتحان که باید می موندیم. چند تا از بچه ها رفتن، زنگ زدن به مامان، باباهاشون که بیان ببرنشون.

ما توی کلاس بودیم، خانم ف هم اومد پرسید امتحان چطور بود و... بعد هم خواست باهامون ریاضی کار کنه. بچه ها گفتن: نه خانم، بی خیال، خسه ایم و ...

خانم ف: رأی میگیریم، کیا موافقن ریاضی کار کنیم؟

از بین ۴۰ نفر فقط دست من و نیلوفر رفت بالا...

همه خندیدن.... خانم ف هم ریاضی حل نکرد.

خانم ف: کیا موافقن سوال های امتحان فیزیک رو پای تخته حل کنیم؟؟؟

هیچ کی دستشو نبرد بالا.

خانم ف: کیا موافقن هیچ کار نکنیم؟؟؟

همه دستا رفت بالا!!!

بچه ها گفتن خانم برگه ها رو تصحیح کنین. گفت باشه، پس فقط آروم بشینین. تا خواست بشینه برگه ها رو تصحیح کنه، خبر رسید که خانم ک اومده میخواد ریاضی کار کنه.

اول خانم س (مدیر) اومد، گفت: یعنی چی که میاین به مامان باباهاتون زنگ میزنین، که ما علافیم. علافیم یعنی چی؟ دبیر میاد، واستون سوال حل میکنه. همین خانم ک از دبیرستان سما، بلافاصله پاشده اومده اینجا با شما ریاضی کار کنه، با اینکه روز مراقبتش هم نبوده. تازه اگر هم دبیر ندارین، ۵ ، ۶ تایی بشینین، دور هم سوال کار کنین.

خانم ک چند تا سوال کار کرد. هر وقت هم میخواست یک سوالی رو توضیح بده، میگفت اهم اهم. همش سرفه میکرد.

یک سوالی رو داشت حل میکرد، که هیچ کس فرمولش یادش نمیومد. خودش فرمولش رو گفت.

من: همون، همون...

خانم ک: بـــله، همون، همون!!!

رسید به یک سوالی راجع به نسبت های مثلثاتی بود.

نیلوفر به شوخی: خانم، دبیرمون اینو به ما درس نداده!!!

خانم ک: موافقم!!!

یکی از بچه های ۲۰۲: خانم ک میشه این سوال رو برامون حل کنین؟

افسانه: خرج داره...

خانم ک: یعنی یک حرف درست توی زندگیت زده باشی همینه.

البته حل کرد اون سوال رو...

بعد از کلاس، من و نیلوفر رفتیم پیش خانم ک...

نیلوفر: خانم الهی قربونتون بشم من. (الهی!) چرا انقدر سرفه میکردین؟ (این خانم ک یک جوریه که همه عاشقشن. خیلی ی ی باحاله)

من: سرما خوردین؟؟؟

خانم ک: بله، با اجازتون.

من: خانم به اجازه من چه ربطی داره؟؟؟ میخواست مراقب باشین سرما نخورین!

خانم ک: بـــــله. خیلی ممنون از راهنمایی تون.

تا ساعت ۳:۳۰ به ما درس داد، بقیه ش رو هم به اولا. ما هم توی حیاط بی کار بودیم.

_______________________________________________________________

۵ شنبه (امتحان ریاضی) ۳۱/۲

من و نیلوفر رفتیم پیش خانم ک... تازه از در اومده بود، رفتیم پیشش.

نیلوفر: خانم این سؤاله چه جوری حل میشه؟؟؟

خانم ک براش توضیح داد...

من با هیجان: هـــااا...راستی ی ی...خانم ک، سلاااام!!!

خانم ک: بــَــَــَــله، سلام علیکم.

من: اِاِاِ... خانم ک، جواب سلام که سلام علیکم، نیست. بسم الله س.

خانم ک: بـــله، سلام علیکم، بسم الله. ( خانم ک هر جا که میره من یا افسانه یکدفعه جلوش ظاهر میشیم. به خاطر همین هر وقت یکی از ما رو میبینه میگه بسم الله!!!)

قبل از اینکه برم سر جلسه، وحیده رو دیدم.

وحیده: فاطمه چی کار کنم؟؟؟

من: طراح سؤال شما که خانم ص (دبیر ریاضی تجربی ها)... اون که آسون در میاره، خرکی هم تصحیح میکنه.

وحیده: این با کلاس ما لج کرده، مطمئنم سوال ها رو سخت درمیاره. ولی خانم ک ناراحت شد که بچه ها ترم قبل ریاضی هاشون رو کم شدن، مطمئنم آسون در میاره.

من: دیدم ترم قبل مال شماها رو چطور درآورده بودن، مال ما رو چجوری.

وحیده: حالا ببین، اگه مال شما آسون نبود.

من: اگر هم سخت در بیاره، خرکی تصحیح میکنه. خانم خ (دبیر آمار ما و ۲۰۶ انسانی، دبیر ریاضی ۲۰۲ و ۲۰۳) که گفت برگه یکی از بچه هایی رو که خانم ص بهش ۲۰ داده بود، تصحیح کرده، شده ۱۴ !!!

وحیده: امیدوارم آسون باشه. ولی مطمئن باش مال شما آسونه، شک نکن.

خلاصه... رفتیم سر جلسه، خانم ص اومد کلی کمکمون کرد. گفت: این سوال این جوری حل میشه. این این جوری. اون اونجوری و... فقط مونده بود جواب اصلی رو بگه.

خانم ک اومد، بچه ها یک سوالی رو مونده بودن. خانم ک هی میومد، توضیح میداد اینا کامل متوجه نمی شدن.

خانم ک: میخواین واستون حل کنم؟؟؟

همه با خوشحالی و ذوق و شوق: آآآآره ه ه ....

خانم ک: خجالت بکشین، بنویسین ببینم. (پاستیییییل میشویم!!!)

بعد رفت پای تخته، یک گچ برداشت، سؤال رو خلاصه نویسی کرد. یک توضیح کوتاه هم داد و بعد هم به سوال ها خصوصی جواب میداد.

یکی از بچه های ۲۰۲ به نام موسوی: خانم سوال ۷ رو باید چی کار کنیم؟؟؟

خانم ک توضیح داد...

موسوی: سوال ۸ منظورتون چیه؟

بازم خانم ک توضیح داد...

موسوی: خانم سوال ۹...

هنوز کامل نگفته بود، خانم ک: موسوی یک بند سوال میپرسه، خب بذار ۵ دقیقه نگاه کنم!!!

کلاس منفجر شد...

نیلوفر یک سوال داشت. در مورد ضرب داخلی بود.

خانم ک: کدوم معلمی به تو این ضرب داخلی رو یاد داده؟؟؟ خدا بگم چی کارش نکنه!!!

نیلوفر به شوخی: خانم اینو دبیرمون هنوز درس نداده! (معلم شما، چیو درس داده؟؟؟)

خانم ک: موافقم!!! (تو هم که هر چی این چرت و پرت میگه موافقی!)

بعد از امتحان...

نیلوفر: چه جوری دادی؟

من: عااااالی... خیلی ی ی آسون بود...

نیلوفر: همه رو جواب دادی؟؟؟!!!

من: آره...

نیلوفر: بمیری... (حسود!!!)

واسم دعا کنین، یا حق