سلام علیکم... سلام علیکم... خوب هستین؟ چه خبرا؟ من بازم اومدم. ولی این بار وقایع آخرین امتحان ها رو آپ میکنم.

بابای من به موسوی رأی داد. وقتی فهمید امسال هم مثل ۴ سال پیش انتصاباته نه انتخابات. گفت: چه اشتباهی کردم. اگه میدونستم امسال هم انگولک میکنن، هیچ وقت رأی نمیدادم.

دیروز یک نفر توی یاهو مسنجر این پی ام رو بهم داد.

خب دیگه، حالا حرف سیاسی بسه. بریم سراغ خاطرات.

معنی زیاد نخونده بودم، ولی به جاش قوائد رو فول بودم.

قبل از امتحان من و وحیده داشتیم در مورد ریاست جمهوری و... صحبت میکردیم.

وحیده: رفتم پیش خانم ک (دبیر ریاضی) گفتم: خانم به کی رأی میدین؟ گفت: به خودم. منم گفتم: خانم شما هم مثل کروبی میمونین، اعتماد به نفستون زیاده. بعد زد تو سرم گفت: خانم ب (ناظم) نگاه کنین من رو با کروبی مقایسه میکنه.

من: جدا میخواد به خودش رأی بده؟ اعتماد به نفسش خیلی زیاده.

وحیده: آره، تازه خانم ت و ب هم میخوان به خودشون رأی بدن!

من و نیلوفر با هم رفتیم توی دفتر، پیش خانم ک. سلام و احوالپرسی کردیم، بعد نیلوفر از خانم ک پرسید: ریاضی ها چطور بود و مستمر ها رو چند دادین؟

خانم ک هم گفت: مستمرها رو کیلو کیلو از جیبم برداشتم دادم!

من: به کی میخواین رأی بدین؟

گفت: به خودم!

نیلوفر: یعنی میخواین توی برگه بنویسین خانم ک؟

گفت: آره!!!!

من: خانم یک سوال راز موفقیتتون چیه؟

تا این رو پرسیدم دستمال سبزها رو دور دستمون دید و فهمید طرفدار موسوی ایم. گفت: اه اه اه... برین بیرون.

دخترش هم گفت: اه اه.

بعد هم از پیشمون فرار کرد!!!

من و نیلوفر با تعجب: خانم مگه چیه؟ چی شده مگه؟

خانم ک: برین بیرون، حالم به هم خورد.

ما: مگه از موسوی بدتون میاد؟

خانم ک: نه، ولی دلیل نمیشه که آدم اعتقادش رو هوار هوار جار بزنه!

بعد رو کرد به خانم ب گفت: خانم ب، بستن شال سبز مگه جرم نیست؟

من: خانم شال نیست که!

خانم ک: ببخشید، مچ بند! بستن مچبند سبز توی مدرسه جرمه! حالا هم برین بیرون.

من: خانم من نمیرم! یک سؤال داشتم.

خانم ک: من رشته م ریاضیه! عربی بلد نیستم. برین بیرون!

من: نه خانم، سؤال عربی نیست. میخواستم بدونم راز موفقیتتون چیه؟

خانم ک: هیچی! هیچ رازی نداره.

من: امکان نداره من باید بدونم راز موفقیتتون چیه؟ (چقدر من سیریشم!)

خانم ک خندید و گفت: کم حرف میزدم، وقتی هم بهم میگفتن برو بیرون، میرفتم.

خلاصه... خداحافظی کردیم و رفتیم سر جلسه.

توی کلاس اصلا حرف از عربی نبود. فقط حرف از انتخابات بود و چرت و پرت های دیگه.

من و نیلوفر و پروین و زهرا داشتیم با هم حرف میزدیم...

پروین: سر جلسه آمار شماها رفته بودین، خانم د (مشاور) مراقب بود، هی میگفت پاشین برگه هاتون رو بدین، این خانم (منظورش من بودم) پاش رو انداخته بود روی اون یکی پاش، برگه ش رو هم ۶ متر گرفته بود بالا، با خیال راحت نشسته بود. اصلا انگار نه انگار که خانم د میگه برگه هاتون رو بیارین.

کلی با این ادا بازی هاش ما رو خندوند.

زهرا: فاطمه راضی باش غیبتت رو کردیم. گفتیم عرضه تقلب کردن نداری! یعنی تقلب رسوندن، تو گرفتن که ماشاالله چشات خوب چهار تا میشه.

من: تو تقلب گرفتن هم عرضه ندارم!

زهرا: آره... تو عرضه نداری. سر آمادگی دفاعی که خوب سرت رو برگه من بود چشات چهار تا شد.

من: خب آخرش هم هیچی نتونستم بخونم، با اون خط مثلا قشنگت.

زهرا: خب مادر جان تو مشکل داری! اون همه سرت رو برگه من بود هیچی ننوشتی؟

من: نه! من مشکل ندارم. خط تو مشکل داره.

بعد از یک ربع خانم د اومد توی کلاس، تا دید ما مچبند سبز بستیم گفت: آخه مگه شماها میتونین رأی بدین؟

ذوق ما رو کور کرد!!!

خلاصه... امتحان هم آسون بود، نسبت به ترم اول.

از امتحان که اومدیم بیرون...

نیلوفر: چند میشی؟

من: حدودا ۵/۱۸

نیلوفر: من هم خوب میشم حدودا ۱۷

رفتیم توی یکی از کلاس های اول، امتحان شیمی داشتن. خانم ک و خانم گ (دبیر شیمی) اونجا بودن.

نیلوفر به من گفت: آخی ی ی... نگا چه شکم خانم گ اومده بالا!!!

من: مگه فضولی؟! به تو چه؟ خب حامله س دیگه نابغه!

بعد من به خانم ک گفتم: خانم شما تابستون جایی کلاس برنمیدارین، یا کلاس خصوصی؟

آخرش هم خداحافظی کردیم و رفتیم.

__________________________________________________________________________

شبش بیدار بودم، خسته و کوفته رفتم سر جلسه.

قبل از امتحان توی سالن بودیم، هی میگفتیم موسوی موسوی، رأی ما میر حسین موسوی.

وحیده: استرس موسوی گرفتم شدیـــــــد! میترسم رأی نیاره و...

من: من بیشتر از تو. با این کاهایی که طرفدارهای موسوی میکنن، هر کی هم بخواد بهش رأی بده منصرف میشه. من از خود موسوی خیلی خوشم میاد، ولی از طرفداراش اصلا.

وحیده: تمام فامیل های ما که تا دیروز میگفتن موسوی، امروز میگن رضائی!

در کل این بشر خیلی حرص خورد و البته حق هم داشت.

خانم و هم وقتی اومد توی کلاس، مچبندهای سبز رو دید گفت: آخه مگه شما میتونین رأی بدین؟؟؟ (همه ش همین رو میکوبونن توی سرمون!)

بعد پروین اومد به من یک برگه تقلب داد، شعر شور عشق بود. که البته به خاطر چشم های تیز خانم و، یک کلمه هم نتونستم سر امتحان ازش تقلب کنم، یعنی اصلا نمیشد از ترس بهش نگاه کرد. خانم و رفته بود بالای یکی از نیمکت های جلوی کلاس نشسته بود، همه رو تحت کنترل داشت.

سر جلسه هم حال فائزه بد بود، خانم ب اومد پیشش، باهاش صحبت کرد، بهش گفت زنگ بزنم مامانت بیاد و...

بعد همه بچه ها اینجوری داشتن بهشون نگاه میکردن.

خانم و (دبیر دینی و مراقب): تقلب نمی رسونن، شما سرتون به کار خودتون باشه!

البته سر جلسه خانم و خیلی راهنماییمون کردن. یک سؤالی بود اسم کتاب رو نوشته بود گفته بود نویسنده یا شاعرش کیه؟

خانم و هم میگفت نویسنده فلان درس یا شاعر فلان شعر خود کتاب!

در کل امتحان رو خرااااااااب کردم، اومدم بیرون. وقتی به بچه ها غلط هام رو میگفتم خنده شون میگرفت، میگفتن تو این جواب ها رو از کجا آوردی؟

اول ها امتحان زبان داشتن. آخرین امتحانشون بود. امتحانشون رو دادن، بعد هم واسشون سخنرانی کردن و اون ها هم از اونجایی که خیلی ی ی علاف تشریف دارن (حالا یکی به خودم بگه) ، یکم ول چرخیدن و بعدش هم رفتن ستاد موسوی.

من که بعد از امتحان رفتم خونه آهنگ تنهایی علی سنتوری رو گوش دادم و فقط گریه کردم.

باورم نمیشد که امسال داره تموم میشه! واقعا سال خوبی بود.

__________________________________________________________________

بعد از این که امتحانم رو دادم، (من فقط امتحان زبان رو زود میدم!!!) رفتم توی سالن واستادم منتظر خانم م. خانم م چند تا از سوال های بچه هایی که توی سالن بودن رو جواب داد بعد اومد که بره توی یکی از کلاس های انسانی طبقه پایین.

من: انشاالله. همه رو که جواب دادم، تا ببینیم چه میشود! ولی خانم شما اصلا معلوم هست کجایین؟ واسه چی روزی که مراقبت دارین، نمیاین؟ (آخه یک روز توی برنامه اشتباهی براش مراقبت گذاشته بودن)

ــ: اشتباه شده بود.

ــ: نه خیر خودم دیدم، شما مراقبت داشتین یک روز نیومدین! روی در دفتر نوشته بودن. (هر روز، روی در دفتر یک برگه می چسبونن، که روش اسم مراقب های هر کلاس رو نوشته)

ــ: بالأخره... خب چرا انقدر کم؟ اصلا شما معلوم هست کجا میرین، با کی میرین، چرا میرین؟

انقدر این خانم م خندید از دست من.

توی سالن پایین نزدیک دفتر که بودیم خیلی از بچه ها واستاده بودن گفتن: خانم مرسی سوال ها خیلی خوب بود.

خانم م: من طراح سوال نبودم!

من: خانم شماره تون رو بهم میدین؟

خانم م هم شماره شو بهم داد. منم جلوی خودش توی گوشیم اد کردم. (این خانم م خیلی پایه س)

مهلا یک سؤال جا خالی رو مونده بود، breathe میشد. من به مهلا رسوندم، بعد اومد گفت: خانم م من این رو نوشتم ولی این پایینیش هر چی فکر میکنم یادم نمیاد.

مهلا بعد از این همه راهنمایی: آها mine !!!

اون که از کلاس رفت بیرون، هانیه اومد تو. یک نفر مونده بود، ولی چون شب قبلش بیمارستان بود، هیچی یاد نداشت، من و هانیه هم بی معرفتی نکردیم تا تونستیم بهش رسوندیم!!!

خانم م هم این جوری شده بود گفت: آخه این چه طرز امتحان دادنه؟ به این میگین امتحان؟ پاشو بده برگه تو.

وقتی برگه شو داد گفت: خانم قبول میشم؟

بعد رفتیم توی سالن و با بچه ها دست و روبوسی و سال خوبی بود و موفق باشی و...

آپ بعدی انشاالله در مورد روزیه که رفتیم فیزیکسرا

تا آپ بعدی یا علی